Παρασκευή, 26 Σεπτεμβρίου 2014

Οι καταθέσεις.....


Η πρόσφατη δήλωση Γεωργιάδη τελικά πέτυχε το στόχο της. Ανέδειξε ως μείζον το ζήτημα της χρηματοοικονομικής σταθερότητας. Καταθέσεις , spreads αποτελούν το απώτατο όριο της Συριζαικής αφήγησης. Στην ουσία ο Γεωργιάδης επέβαλε στον Συριζα να προβάρει τις αντιδράσεις του όταν ανορθολογικές αντιδράσεις πλήξουν στοιχεία και δείκτες της χρηματοοικονομικής σφαίρας. Η αντίδραση ξεπέρασε σε θεσμικότητα το Ποτάμι και την Δημάρ. Ο Γ.Σταθακης επέπληξε τον γραφικό Γεωργιάδη ότι δεν διαβάζει τις εκθέσεις οι οποίες δεν δείχνουν κανένα πολιτικό ρίσκο, ενώ κλήθηκε ο Στουρνάρας να επιβάλει την τάξη. Το πολιτικό ρίσκο στην εννοιολόγηση της Black Rock είναι το μέτρο της «δεξιάς» αμετροέπειας και της «ριζικής» σωφροσύνης.  

Μα το ουσιαστικό επίδικο της Συριζαικής αφήγησης είναι τι γίνεται αν αυτή , λόγω των ονομαζόμενων κόκκινων γραμμών της, η ίδια δημιουργήσει αστάθεια. Ριζική αλλαγή με σταθερά η μειούμενα spreads, χωρίς κίνδυνο bank run, υπάρχει μόνο ως ισοδύναμη εγχείρισης εγκεφάλου χωρίς νάρκωση.Η  θεσμική αντίδραση και  η περήφανη  γνωμάτευση ότι δεν υπάρχει "πολιτικός κίνδυνος" ενώ πλήττει τον πυρήνα της κομματικής Σαμαρικής αφήγησης, ουσιαστικά περατώνει την έννοια της ριζικής διαπραγμάτευσης. Αν ο Γεωργιάδης είναι επικίνδυνος για bank run , τότε η απαλλαγή από την διοίκηση Κωστόπουλου στην Alpha Bank θα ενισχύσει τις καταθέσεις;

Σε αντίθεση με ότι φαίνεται, ο πολιτικός κύκλος σταθερότητας που άρχισε τον Ιούνιο του 12 (πηγή) και εμπεδώθηκε με χαμηλή κλίμακα των κινητοποιήσεων διευρύνεται (πηγή) .Η σπασμωδική θεσμική  αντίδραση του Συριζα, σημαίνει πως η ηγεσία του Συριζα κατανόησε και πλέον εξορκίζει  το υπερβατικό σενάριο Ζιζεκ (πηγή) : Μια αριστερή κυβέρνηση σε μια ασταθή  οικονομία με θεσμικά ελλείμματα , είναι σχεδόν επιθυμητή από τις Γερμανικές Ελιτ, για να χρησιμοποιηθεί ως ευρωπαικό αντιπαράδειγμα. Επομένως έχει σημασία τι ακριβώς παραλαμβάνει μια αριστερή κυβέρνηση. Στον πυρήνα της η Συριζαική αφήγηση είναι απόλυτα εξαρτημένη από την μορφή της σύγκρουσης .Μορφές κατάρρευσης, ενδόρρηξης είναι απαγορευτικές. Αντιθέτως ροζ ή smoothy εναλλαγές, διασώζουν τα προσχήματα. Ο Σαμαρας έχασε την κομματική  ηγεμονία αλλά ενίσχυσε το τακτικό veto του και την ιδεολογική ηγεμονία της χρηματοοικονομικής σταθερότητας. Η ανακίνηση θέματος καταθέσεων και η Συριζαική αντίδραση, έληξε με νίκη Yorikiri  πέντε δευτερολέπτων υπέρ της ιδέας των σταθερών μεγεθών της οικονομικής αφαίρεσης.

Είναι ενδιαφέρον πως όλη η τρέχουσα ρητορεία για την σύγκρουση είναι τελικά αφόρητα εδαφική σχεδόν προμαρξιστική. Ο πλουτος θεωρείται εμπράγματος, υλικός και ως εκ τούτου αναδιανέμεται μέσω πολιτικού συσχετισμού. Ομως οι μορφές αφαίρεσης της χρηματοικονομίας, παρότι διακινούνται ως σύμβολα είναι πραγματικές και τελικά πιο πραγματικές από την λεγόμενη πραγματική οικονομία της παραγωγής των υλικών αγαθών. Τι είναι η ελληνική οικονομία χωρίς εικονικές καταθέσεις , εικονικούς τραπεζικούς ισολογισμούς,spreads κλπ.; Επομένως όσο πιο φουσκωμένη είναι η οικονομά τόσο η αναδιανομή γίνεται ευκολότερη. Τελικά  το συστημικό βέτο δεν αφορά την οριζόντια αναδιανομή της πραγματικής οικονομάς, αλλά τον όγκο της οικονομίας των παραγώγων. Υπάρχει ένα οργανικό παράδοξο. Η αριστερά πρέπει να παραλάβει μια όσο το δυνατό φουσκωμένη οικονομία, αλλά αυτό εξαρτάται από τον εκάστοτε "γραφικό" Γεωργιάδη. Η νίκη επί του «γραφικού» Γεωργιάδη ουσιαστικά λειτουργεί εκπαιδευτικά , κατευναστικά προς το εθνικό ακροατήριο. Ο Συριζα δρα ως συστημικός παίκτης και διαυγάζει προς ένα πληγωμένο πλειοψηφικό τμήμα ότι οι δείκτες της οικονομικής αφαίρεσης έχουν σημασία και θέτουν όρια. Εξ’ ου και η προειδοποίηση Βαρουφάκη : δεδομένων των χρηματοοικονομικών περιορισμών οι micro survivors της τυπικής οικονομίας καλούνται να συνεισφέρουν «αίμα, δάκρυα, ιδρώτα». (πηγή)

Μη μιλάτε για τις καταθέσεις είπε ο Δραγασάκης στην βουλή, εννοώντας μη μιλάτε για οτιδήποτε μπορεί να μειώσει τις καταθέσεις, παρέχοντας ένα μεγαλοπρεπές εύσημο στον Στουρνάρα ο οποίος μετά την αναχώρηση του παρέδωσε μια οικονομική συγκυρία με αύξηση καταθέσεων.

Η ριζική διαπραγμάτευση τελείωσε πριν αρχίσει. Το νεοελληνικό θέατρο των άρρητων συναινέσεων και των κραυγαλέων αντιρρήσεων θα συνεχιστεί. Εντός της παράστασης αυτής το ορθολογικό σενάριο είναι  η δια της πλαγίας υποστολή του αιτήματος των πρόωρων εκλογών. Προέχουν οι καταθέσεις βέβαια….   

17 σχόλια:

  1. Ας μην ειμεθα τοσο πολυ υλισται, χριστιανοι, δεξιοι, κεντρωοι και κομμουνσται ;)

    “Ας υπενθυμισω ενα παλιοτερο βιβλιο, που δεν ειναι το “δογμα του σοκ”, αλλα νομιζω ειναι πολυ πιο ενδιαφερον. Γραφει ο συγγραφεας:

    “… Υπάρχει άλλωστε ένα στοιχείο που είναι κοινό σε αυτούς που εξυμνούν τον καπιταλισμό και σε αυτούς που θέλουν να τον ανατρέψουν. Και οι μεν και οι δε παραμένουν δέσμιοι του οικονομισμού, πιστεύουν ότι η οικονομία κινεί τα πάντα. Και οι μεν και οι δε αποδίδουν πρωτεύουσα θέση στην αγορά, είτε επειδή θεωρούν ότι μας οδηγεί σε ένα νέο Ελντοράντο είτε επειδή τη βλέπουν σαν αιτία όλων των δεινών….”

    ΥΓ Η μιζέρια του πλούτου
    L’Euphorie perpétuelle: Essais sur le devoir de bonheur , Grasset, 2000.
    Η θρησκεία της αγοράς και οι εχθροί της
    Συγγραφείς: Πασκάλ Μπρυκνέρ…..

    http://panosz.wordpress.com/2014/02/19/comment-12/#comment-218793

    ΑΦ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Τα λεφτά (μονον) δε φέρνουν την ευτυχία – ακομη και όταν υπάρχουν ;-)

    Η επιλυση ενος προβληματος στην εργασια σου, η διδασκαλια σε μικροτερους του ιδιου επαγγελματος και αντιστροφα, η ικανοποίηση οτι οι ανθρωποι θα εξυπηρετουν τις ανάγκες τους στο κτιριο που θα μελετησεις/επιβλεψεις,…..

    Ο ερωτας, ενα ηλιολουστο πρωινο, μια εκδρομη, ενα ηλιοβασιλεμα, ενας δισκοςβινυλιου ή ενα CD, μια κινημ. ταινια, ενα βιβλιο, ενα φοιτητικο ξενυχτι με ατελειωτες συζητησεις, μια γιορτη, μια επισκεψη σ΄ενα μουσειο, ενα μπανιο στην θαλασσα, ενα καλο γευμα/δειπνο, ενας καφες με καλη παρεα,…..

    ΑΦ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Καλορίζικο.
    Σε διαβάζω επειδή μου άρεσει πολύ το στιλ της γραφής σου, επειδή φωτίζεις ενδιαφέρουσες πλευρές της πραγματικότητας αλλά και επειδή πάντα με εκπλήτει ο τρόπος που συνθέτεις τα πράγματα αν και πάντα διαφωνώ.

    Θα σου πω λοιπόν που διαφωνω αυτή τη φορά, έτσι για το καλό!

    Λες ότι "Ο Σαμαρας έχασε την κομματική ηγεμονία αλλά ενίσχυσε το τακτικό veto του και την ιδεολογική ηγεμονία της χρηματοοικονομικής σταθερότητας";; Ανάποδα τα βλέπεις τα πράγματα...η ιδεολογική ηγεμονία της χρηματοοικονομικής σταθερότητας έχει αποδυναμωθεί γιαυτο και ο Σαμαρας χάνει την κομματική του ηγεμονία. Ο Συριζα (όπως και αγορές ) δεν εξέλαβαν την απειλή του Α.Γ. ως σοβαρό κίνδυνο για την χρηματοοικονομική σταθερότητα απλώς την εμφάνισε ως τέτοια για να τον ξεμπροστιάσει..."ορίστε η κυβέρνηση κάνει σαν το παιδάκι που τσακώνεται με ένα άλλο παιδάκι για το ποιός θα παίξει με το αυτοκινητάκι και μόλις κάποιος μεγαλύτερος έρθει και του πει "αρκετά έπαιξες δώστο τώρα στον Αλέξη να παίξει και αυτός λίγο"..δίνει μια και το κάνει χίλια κομμάτια.

    Οι τύποι είναι πραγματικά άρρωστοι με την εξουσία, έτοιμοι να θυσιάσουν τα πάντα (κάτι για το οποίο δεν μπορεί κανείς να κατηγορήσει τον σύριζα, ίσα-ίσα για το αντίθετο τον κατηγορούν). ο Σαμαράς και πρίν κερδίσει τις εκλογές, στην αντμνημονιακή του παράσταση, έκανε σαν παιδάκι που προσπαθεί ανυπομονα με κάθε τρόπο να σηκώσει το άλλο παιδάκι από το παιχνίδι (ακόμα και με κίνδυνο να το σπάσει) για να έρθει η σειρά του.

    Διαβλέπεις συναίνεση, σύγκλιση προς το κέντρο κλπ Οκ, αλλά το βλέπεις μονόπλευρα. Δεν είναι μόνο η αριστερά που αναγκάζεται να κλίνει προς τα δεξία επειδή αναγνωρίζει τα όρια που θέτει η πραγματικότητα της κυριαρχίας του χρηματοπιστωτικού συστηματος πανω στην οικονομία.Και η δεξία είναι αναγκασμένη κάποια στιγμή να στραφεί προς τα αριστερά γιατι φαίνεται (διεθνώς) πως αν το πολιτικό σύστημα δεν πάρει πρωτοβουλίες για τη μείωση των ανισοτήτων, θέτει σε κίνδυνο τους όρους αναπαραγωγής των κοινωνιών.
    Οπότε το κέντρο από μόνο του δεν λέει τίποτα... θες δεν θες είτε προς τα αριστερά είτε προς τα δεξία πάς.

    Δεν είναι μόνο η ρητορική της αριστεράς που πέφτει στο κενό αλλά και εκείνη της δεξίας όταν προσπαθεί να πείσει για επιστροφή σε κάποια κανονικότητα. Η αφήγηση σου, "φαινομενικη σύγκρουση αλλά πραγματική συναίνεση", "επιφανειακή αναταραχή αλλά βαθύτερη ισορροπία", φαίνεται σαν να αντηχεί την τελευταία. Είναι εμφανές ότι η παγκοσμια ροή κεφαλαίων επιβάλλει όρους που κανένα πολιτικό σύστημα δεν μπορεί να αγνοήσει αλλά δεν μπορεί να αγνοήσει και την αδυναμία του ενσωματώσει ολοένα και περισσότερους πληθυσμούς. Η όποια ισορροπία είναι προσωρινή και ασταθής, μέχρι την επόμενη ριξη κ.οκ.

    Ο σύριζα (και ας μη γεμίζει το μάτι σε κανένα), ίσως να εκείνος θα γύρει τη ζυγαρία προς την άλλη μερία, προσθέτοντας έστω και μόνο ένα γραμμάριο βάρους. Μπορεί να έχασε την ευκαιρία το 2012 ή μπορεί να περάσει και να μην ακουμπήσει, ούτε καν για ένα γραμμάριο, αλλά οι δυνατότητες είναι εκεί.

    Σε κάθε περίπτωση το 2012 έκλεισε ένα κύκλος δράσεων/προσδοκιών, από την πλευρά των κυριαρχούμενων και άρχισε ένας καινούργιος (μη δράσης ή διαφορετικής δράσης) αλλά σύντομα θα κλείσει και αυτός με τον ένα ή τον άλλο τρόπο οπότε μένει να δούμε τι μορφή θα έχει ο επόμενος.

    Κ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. ΑΦ
    Η θεωρία της ευτυχίας χωρίς λεφτά είναι τόσο ωραία, αλλά φορά αυτούς που την έχουν υλοποιήσει από νωρίς
    Είναι όμως διαφορετική η κατάσταση όπου ευρίσκεσαι με λιγώτερα αγαθά.από πρίν
    Η λιτή ζωή είναι πάντα ισορροπομένη αλλά διαφέρει από την στερημένη ζωή
    Μεταξύ μας αν η λιτότητα φέρνει ευτυχία, τότε οι ευτυχυσμένοι άνθρωποι θα ευρισκονται στιν Σομαλία, στο Κονγκό, στη Σιερα Λεόνε κλπ
    Οπότε φίλε οι καταθέσεις έχουν κάποια μικρή αξία.......

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Κ

    Ευχαριστώ για τις ευχές και την ανάγνωση. Έτσι παίρνει αξία και το σπορ του ιστολογείν , φαίνεται όλο και κάποιος διαβάζει.

    Εξακολουθώ να πιστεύω πως η αναγόρευση των «αγορών» ως βασικού κριτή των ασυνεπειών της κυβέρνησης αποτελεί την ουσία της Συριζαικής συναίνεσης. Ο Σταθάκης επέπληξε τον ΑΓ ότι δεν ξέρει ότι οι αγορές δεν βλέπουν κανένα «πολιτικό ρίσκο». Αν παρακολουθήσεις όλες τις κινήσεις κορυφής του Συριζα κατατείνουν στο να ελαττώσουν αυτό το ρίσκο. Οι ιδεολογικές συνέπειες είναι πολύ μεγαλύτερες από ότι φαίνεται γιατί πλήττει στον πυρήνα του λήμματος «οι άνθρωποι πάνω από τις αγορές». Τελικά ο Συριζα, ως κυβέρνηση, δεν μπορεί να υπάρξει εκτός των αγορών. Κατά την γνώμη μου σωστά, γιατί οι αγορές είναι αφηρημένος αλλά πραγματικός πλούτος ,σύμφωνα με την στοιχειώδη αριστερή ανάλυση. Εντός των δοσμένων συνθηκών δεν υπάρχουν ονομαζόμενες ριζικές λύσεις, αλλά μόνο παρηγορητικές πολιτικές εντός αγορών.

    Η συναίνεση του Συριζα προκύπτει και από την φύση της ελληνικής κοινωνίας. Η τεράστια αυτό-απασχόληση , ο μεγάλος αριθμός επιχειρήσεων των καταναλωτικών αγαθών δημιουργεί ένα υπόστρωμα που παράγει ενδογενώς συναίνεση. Τα έχει αναλύσει πλήρως ο Κ.Τσουκαλάς. Τελικά η αριστερά ,εννοώ κομματικά κοινωνιολογικά , αποτελείται κυρίως από μικροεπιχειρηματίες , αυτοαπασχολούμενους, ΔΥ, συνταξιούχους ΔΕΚΟ που διακινούν ένα υπερβολικό «ταξικό» λόγο που αφορά τους αόρατους «άλλους». Αυτές οι κομματικές δομές είναι εκφράσεις τελικά «νοικοκυραίων» που όμως αφηγούνται μεταξύ τους ένα αριστερό αφήγημα. Το ότι συνεννοούνται μεταξύ τους δεν σημαίνει ότι αυτό που ονοματίζουν και κατανοούν αφορά την πραγματικότητα στον σκληρό της πυρήνα. Έτσι μπορώ να ερμηνεύσω και τον κονφορμισμό του ΚΚΕ.

    Η βαθύτερη συμφωνία λοιπόν δεν αφορά υποκειμενικές αδυναμίες, «προδοσίες» κλπ αλλά την άρθρωση της πραγματικότητας.
    Διαβάζω συνέχεια το επιχείρημα όπου ο Συριζα δρα ως καταλύτης σε μια Ευρωπαϊκή ριζική αλλαγή. Θα ήθελα να το πιστέψω αλλά δεν μπορώ. Ερμηνεύει την διπλωματική σιωπή των Ευρωπαϊκών Ελιτ ως αποδοχή, ενώ υπολογίζει τα πάντα σε μια υποτιθέμενη ορθολογική οικονομολογιστική αντίδραση των Γερμανών. Η διπλωματική αποδοχή δεν σημαίνει τίποτα και μεταξύ μας εκφράζει ένα επαρχιωτισμό ο ναρκισσισμός ότι μας «ακούνε». Προφανώς σε ακούνε. Όσο για τον αναμενόμενο Γερμανικό ρεαλισμό δεν τον είδα ακριβώς στην περίπτωση της Ρωσίας όπου ρισκάρουν πολλαπλάσια οικονομικά συμφέροντα. Ο Ζιζεκ που είναι πραγματικός φίλος του Συριζα έχει προειδοποιήσει για ακριβώς το αντίθετο. Μια ιδιότροπη κοινωνία χωρίς αυθεντικά δυτικά χαρακτηριστικά μπορεί ευχαρίστως να γίνει «αριστερή» για να τελματώσει εντός Ευρώ.

    Ακόμα στην ανάγνωση της συγκυρίας ,μέσω των διεθνών ροών κεφαλαίου όπου υπάρχει ανισορροπία, η Γερμανική πρόταση φαίνεται να προωθεί μια «Ευρωπαϊκή» προσαρμογή μέσω της λιτότητας. Αν υπάρχει αριστερή απάντηση προς την πολιτική αυτή , έχει περισσότερες πιθανότητες να πυροδοτήσει φαινόμενα διασποράς διάλυσης παρά συγκροτημένη αλλαγή εντός Ευρώ

    Ως γνωστόν τα ιστολόγια είναι η ανεύθυνη, tax free ,δημοσιοποίηση απόψεων «καφενείου». Εντός αυτών των ορίων, διακινδυνεύω την πρόγνωση ότι ο Συριζα θα χαμηλώσει τους τόνους. Ένα κόμμα «νοικοκυραίων» έχει όρια «ρήξεων». Και μόλις είδα στην Real News ότι ο Δραγασάκης ονομάζει διαγραφή χρέους το «τεχνικό πάγωμα» του χρέους…

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. @Hypothesis

    Δεν υποστηριζω την " θεωρία της ευτυχίας χωρίς λεφτά..."

    Αλλα θεωρω οτι μπορει να υπαρξει ευτυχια χωρις πολλα λεφτα

    1.Ειμαι βεβαιος οτι ημουν σαφης, καθοσον εθεσα το θεμα του οικονομισμου στο πρεωτο σχολιο μου "ένα στοιχείο που είναι κοινό σε αυτούς που εξυμνούν τον καπιταλισμό και σε αυτούς που θέλουν να τον ανατρέψουν."
    2. Στο δεύτερο σχόλιο μου ο αφορισμος ηταν επισης σαφης "Τα λεφτά (μονον) δε φέρνουν την ευτυχία – ακομη και όταν υπάρχουν ;-) "

    Ανεφερα τοσο την χαρα/ευτυχια απο
    α. την εργασια οπως "Η επιλυση ενος προβληματος στην εργασια σου, η διδασκαλια σε μικροτερους και αντιστροφα, η ικανοποίηση οτι οι ανθρωποι θα εξυπηρετουν τις ανάγκες τους απο το προϊον της εργασιας σου…..
    2. τον ελευθερο χρονο "Ο ερωτας, ενα ηλιολουστο πρωινο, μια εκδρομη, ενα ηλιοβασιλεμα, ενας δισκος βινυλιου ή ενα CD, μια κινημ. ταινια, ενα βιβλιο,...."

    Η διαφορά ενος ευτυχισμένου απο εναν δυστυχισμενο εξαρταται απο την εργασια που θα επιλεξει, τον χρονο και τις συνθηκες εργασιας του, τον διαθεσιμο ελεύθερο χρονο και πως αυτος αξιοποιειται,....

    Οσο πιο ψηλα εισαι στην αξιακη ιεραρχια μου (με κριτηρια αν εισαι αυτοαπασχολουμενος/εξυπνος/σχετικα εργατικος/συναισθηματικα ευφυης/κατασταλλαγμενος/περπατημενος/...)
    καταλαβαινεις το πεπερασμενο της ζωης, το ματαιο των υπερβολικων φιλοδοξιων και πορευεσαι αναλογως

    Εξαλλου υπαρχουν πανω απο 30 ετη παγκοσμιως βιβλια του τυπου "Athens for free" για καλη ζωη με λιγα χρηματα.
    Το θεμα ειναι η χωρις μετρο επιδειξη της ελληνικης κοινωνιας που σε συνδυασμο με τον καταναλωτισμο οδηγησε σ' αυτο που γραφω μετα το Παγκοσμιο Κυπελλο του 2014

    Σοσιαλισμος-καταναλωτισμος 1-7

    ΑΦ

    ΑΦ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Τι σημασία έχει αν το πούμε κούρεμα, πάγωμα ή επιμήκυνση; To PSI κούρεμα το είπαν και είδαμε τι έφερε. Σημασία έχει πόσα θα βγαίνουν από την πραγματική οικονομία και θα πηγαίνουν στην εξυπηρέτηση του χρέους. Σ' αυτό, όντως δεν υπάρχει σύγκρουση συμφερόντων μεταξύ νδ-πασοκ και σύριζα, υπάρχει όμως στους όρους που θα συνοδεύουν μια τέτοια λύση. εκεί είναι το ζουμι όλα τ' άλλα είναι παιχνίδια λέξεων και εντυπώσεων που δεν ενδιαφέρουν τον πολύ κόσμο.

    Θεωρώ ότι δεν μου απάντησες στο γιατί η απόσταση της αριστερής ρητορικής από την πραγματικότητα σημαίνει παραδοση στην ιδεολογική ηγεμονία της δεξίας ενώ η απονομιμοποίηση της δεξίας ρητορικής δεν μετατωπίζει το κεντρικό σημείο συναίνεσης πάνω στον άξονα αριστερα-δεξιά.

    Η αριστερή ρητορική δεν είναι κοινωνιολογική ανάλυση,για να έχει κανείς την απαίτηση να είναι ακριβής. Έχει πολιτικό στόχο, θέλει να αναδείξει τις συγκρούσεις συμφερόντων και έχει απήχηση ακριβώς επειδή η ταξικότητα είναι παρούσα στην ελληνική κοινωνία, χωρίς βέβαια τις κοινωνικές κατηγορίες που περιγράφονται στο κομμουνιστικό μανιφέστο. Ο κίνδυνος προλεταριοποίησης των μεσαιών στρωμάτων που ονοματίζεις είναι υπαρκτός και τις επαναστάσεις πάντα τα μεσαία στρώματα τις έκαναν, πότε οι "αόρατοι άλλοι" τους οποιόυς η άρχουσα τάξη πάντα προσπαθούσε να πείσει ότι εκείνη και όχι οι μεσαία τάξη τους νοιάζεται.

    Αν ήταν βιώσιμη μια κάποια "επιστροφή στην κανονικότητα" που ευαγγελίζεται ο Σαμαράς και ο Βενιζέλος, θα είχε νόημα να μιλάει κανείς για μια υπόρρητη συναίνεση του συριζα.
    Όμως, χωρίς τομές με το παρελθόν, όχι απαραίτητα με τόσο θεαματικές κινήσεις όσο υπονοούν και θέτουν ως στόχους τα συνθήματα του συριζα, δεν είναι βιώσιμη και αυτό το ξέρουν όλοι οι έχοντες την πρωτοβουλία των κινήσεων, απλώς προσπαθούν να κερδίσουν χρόνο.

    Κ.



    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Y.Γ. Αν είναι να προσγειώσεις κάποιους που περιμένουν τον σοσιαλισμό από τον συρίζα, έχει καλώς αν και νομίζω ότι για τους περισσότερους παραβιάζεις ανοικτές πόρτες. Αν προσπαθείς να επιχειρηματολογήσεις υπέρ ενώς κεντρώου πολιτικού χώρου που θα επιτύγχανε όσα θα πετύχει τελικά ο σύριζα, τότε υπεραπλουστεύεις τα πράγματα.
    Χάρηκα που τα είπαμε
    Κ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. ΑΦ
    Το πρόβλημα μας ότι σήμερα η κοινωνία ζει με "πολύ λίγα λεφτά" και δεν είναι ορατό πότε θα έρθουν τα ρημάδια που λείπουν
    Από εκει και πέρα συμφωνούμε απολύτως. Χρειάζεται η αρμονία, η ηθική της λιτότητας και όχι η λιτότητα ως στέρηση
    Δυστυχώς την εποχή των "παχιών αγελάδων" δεν συνοδεύτηκε με την ανόλογη στάση
    Τωρα τα ηθκά διλλήματα είναι άλλα: αλληλεγγύη με σεβασμό, πολιτική χωρίς μπαλαφάρες .....
    Ας ελπίσουμε φίλε μου..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. K.
    Συμφωνούμε σε όλα σχεδόν

    Όπως γράφεις

    «Σ' αυτό, όντως δεν υπάρχει σύγκρουση συμφερόντων μεταξύ νδ-πασοκ και σύριζα, υπάρχει όμως στους όρους που θα συνοδεύουν μια τέτοια λύση. εκεί είναι το ζουμί όλα τ' άλλα είναι παιχνίδια λέξεων και εντυπώσεων που δεν ενδιαφέρουν τον πολύ κόσμο»
    Το ότι παραβιάζω ανοικτές πόρτες σημαίνει την εξής σύμβαση: ξέρουμε πως τα λήμματα «αριστερά» «σοσιαλισμός» λειτουργούν θεραπευτικά χωρίς καμιά αναφορά στο σήμερα. Αυτή η σύμβαση που ομολογείς δεν είναι τόσο απλή όσο φαίνεται. Το θέμα είναι γιατί έχουμε την ανάγκη αυτών των συμβάσεων είναι πολύ ενδιαφέρον. Ας πούμε στη διερεύνηση αυτού του δίπολου , δηλαδή του νεύματος που λέει «είμαι ονομαστικά αριστερά αλλά άσε τον σοσιαλισμό τώρα» έχω κάνει μερικές σκέψεις. Αν έχει αξία η γνώμη μου αυτό δεν είναι υποκρισία δεν είναι ασυνέπεια δεν είναι χρονισμός τακτικού στρατηγικού αλλά μια βαθύτερη ουσία της πολιτικής.

    Σωστά αναφέρεις πως η αποδόμηση της δεξιάς και αριστερής πολιτικής δεν είναι ισότιμη. Γιατί η δεξιά ρητορική είναι ο «πραγματισμός» η «λύση προβλημάτων». Δεν έχει το νεύμα , τις «πόρτες που ανοίγουν» που έχει η αριστερή ρητορεία. Συμφωνούμε στην γνωμάτευση και ελπίζω να είναι καθαρή η οπτική της συμφωνίας μας

    Σωστά αναφέρεις την σύγκριση με την «κανονικότητα» η οποία απαγορεύει την υπόρρητη συναίνεση. Αν σταθούμε στο σχήμα σου ο Συριζα συναινεί ( αναγκαστικά ιστορικά, όχι ως υποκρισίας ή ασυνέπεια) με την ιδέα μιας παρατεταμένης μεταμνημονιακής κατάστασης υπομονής , δακρύων αίματος ( στην φράση Ξυδάκη). Όντως δεν μπορεί να υπάρξει συναίνεση στην προ μνημονίου εποχή.

    Αν μπορώ να καταλάβω την οπτική σου, συμφωνούμε. Μόνο που δεν υποστηρίζω κανένα κεντρώο σχήμα ούτε να προσγειώσω κανένα σε ένα Συριζαίο για κανένα μη σοσιαλιστικό πραγματικότητα. Επίτρεψε μου να μη βρίσκω ενδιαφέρον να κρατάω ένα ιστολόγιο κομματικής υποστήριξης, αλλά ένα φλυαρολόγιο αδέσποτων σκέψεων
    Χαιρετώ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Οκ, απλώς έλεγα ότι, πλέον, πραγματισμός και λύση προβλημάτων είναι η υιοθετηση αριστερών πολιτικών (όπως αμερική) ενώ η δεξιές πολιτικές είναι αντιπαραγωγικές.


      Κ.

      Διαγραφή
  11. Η επαρχια εχει τα πολλα (μαυρα) λεφτα, αλλα οι αποφοιτοι χαμηλοβαθμων ΑΕΙ ή “Α”ΤΕΙ αντι να πηγαινουν σιγα-σιγα στην γεννεθλια γη να δραστηριοποιηθουν παραγωγικοτερα,….επιμενουν Αθηνα, Σαλονικη, Λαρισα, Ηρακλειο,…

    Ευτυχως, τα τελευταια 5 ετη, εχουν μεταναστασει περι τους 150.000 στο εξωτερικο και εχουν μπαρκαρει περι τους 6.000, αυτοι δηλ. που αποφοιτουν απο σχολες ΕΝ

    Το εχω ξαναγραψει και εχω κατηγορηθει ως αιθεροβαμων, ελιτιστας,’δεξιος”, απο ψηφοφορους “αριστερων” βουλευτων και ευρωβουλευτων (μεγαλούπαλληλων της πολιτικης) οι γυναικες των οποιων ξεγεννουν σε ιδιωτικο μαιετηριο σε σουιτα, πληρωνοντας τρικλινο, νυμφευονται σε εκκλησια με νυφικό και παππα και οχι στο δημαρχειο οπως λ.χ. ο ΑΦ ή ειναι ήδη εκατομμυριουχοι,…

    Ολοι ειμαστε λιγο ως πολυ ΠΑΣΟΚ, ειναι μια εθνικη ευκολια….

    ΑΦ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. "Ευτυχως, τα τελευταια 5 ετη, εχουν μεταναστασει περι τους 150.000 στο εξωτερικο και εχουν μπαρκαρει περι τους 6.000, αυτοι δηλ. που αποφοιτουν απο σχολες ΕΝ"
    Ευτυχώς;
    Όντως ο Πασοκισμός είναι η εθνική αρρώστια , η επιδημία με διάφορα συμπτώματα'
    Άλλοτε προσβάλει το δεξί ή το αριστερό ημισφαίριο


    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Hypothesis


    Εφοσον δεν πηγαν στην γεννεθλια γη ή δεν μεταναστευσαν και ειναι αεργοι/ανεργοι, συμπεραινω οτι ευτυχως που οι 150.000 μεταναστευσαν οι οποιοι ειναι περισσοτερο τολμηροι/ικανοι/υγιεις απο τα μικρο-viteloni της καφετεριας

    Ειμαι λιγο αφωτιστος και ελαφρως αρρωστος, τι να κανω ;

    ΑΦ

    *viteloni (μτφρ. μσχαρακια) Η πρωτη πραγματικα πολυ καλη ταινια του Φελινι. Πέντε "βιτελόνι" περνούν ανέμελα τις μέρες τους σε κωμόπολη της ιταλικής επαρχίας, χωρίς να θέλουν να παραδεχθούν ότι μεγάλωσαν. Μόνο ένας από αυτούς θα φύγει για να βρει την τύχη του στην πρωτεύουσα.Γλυκοπικρη, επαρχιακη σατιρα που περιγραφει πεντε αλλοκοτους και τεμπελχαναδες χαρακτηρες που αναλυονται με μοναδικο τροπο απο τον σκηνοθετη.Η βαρετη ρουτινα της επαρχιας δεν εχει αποτυπωθει καλυτερα στη μεγαλη οθονη.Απολαυστικη αφηγηση.Γρυγορος ρυθμος.Απο τις πιο προσιτες ταινιες του Φελινι.

    http://en.wikipedia.org/wiki/I_Vitelloni

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. ΑΦ
    Πολύ Φελίνι και 70's τελικα.....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Νεος τιτλος σεναριου 70's :
    Οι μέτοικοι viteloni είδαν τα "Φώτα της πόλης" και στραβώθηκαν!!!
    Εντάξει φταίει ο εμφύλιος που ξεκίνησε ακήρυκτος από το 1943 και η σκληρή, εκδικητική δεξιά παράταξη, αλλά μέχρι πότε ;

    ΑΦ

    ΑπάντησηΔιαγραφή