Κυριακή, 12 Φεβρουαρίου 2017

Η μελαγχολία της αντίστασης


 
Το να διαβάσεις 400 περίπου σελίδες  συντεταγμένες σε 3 κεφάλαια και 20 παραγράφους δεν είναι τόσο απλό.
Ιδίως όταν κάθε κεφάλαιο είναι μια ενιαία γιγαντιαία κειμενική ενότητα , μια υπερπαράγραφος, με μια σειρά από εγκιβωτισμένες παράγραφούς οι οποίες διακρίνονται μεταξύ τους  με μια ποικιλία σημείων στίξεων. Εντός των ενιαίων κεφαλαίων  ενυπάρχουν εξαντλητικές ρεαλιστικές περιγραφές , εσωτερικοί μονόλογοι και δύο μοναδικά δοκίμια για την ιστορία της αρμονίας στην μουσική και την βιοχημεία της  σήψης. Αυτός  ο εκτεταμένος κειμενικός σχηματισμός ,μέσα από την δαιδαλώδη γραμμική υφή του, μπορεί να αποδώσει μοναδικές στιγμές λεπτών συναισθημάτων , πολιτικές αναφορές ενώ τελικά εξιστορεί μια ενδιαφέρουσα πλοκή.
Αναφέρομαι στην «Μελαγχολία της Αντίστασης» , το δεύτερο βιβλίο του Lazlo Krasznahorkai που μεταφράζεται στα Ελληνικά.
Το βιβλίο υπερχειλίζει από μελαγχολία ενώ λείπει η αντίσταση: μια μικρή κοινωνία βυθίζεται σχεδόν υπνωτισμένη σε μια ατμόσφαιρα δυσπραγίας όπου οι ήρωες χαρακτηρίζονται από τα συναισθηματικά τους τραύματα και τις μικροπρεπείς ιδιοτέλειες τους.
Η αξία της «Μελαγχολίας» είναι ότι μόνο αυτή η σχεδόν βασανιστική εκτεταμένη γραφή μπορεί να αποδώσει την αίσθηση της βαθμιαίας διολίσθησης σε κατώτερα επίπεδα υλικής ζωής και κατίσχυσης της ιδιοτέλειας ,αυτό το γλίστρημα από το κοινότοπο στο κατώτερο.
Διαβάζοντας ένα βιβλίο για το απλό καθημερινό που σήπεται τόσο αργά ώστε κανείς να μην το καταλαβαίνει ,ξαφνικά επιμετρά τον τεράστιο χρόνο από το 10 στο 17 , επτά χρόνια μνημονιακής μελαγχολίας με αντιστασιακές εξάρσεις.
Η κυβέρνηση , αφού ως αντιπολίτευση έπαιξε τα ρέστα της, ασκώντας  ότι βέτο υπήρχε,  φτάνει ασθμαίνουσα σε μια ακόμη  κρίσιμη διαπραγμάτευση προσδοκώντας ότι κανείς άλλος δεν πρέπει να το «παίξει» Σύριζα , δηλαδή να διεκδικεί το μονοπώλιο της τελευταίας λέξης ,του βέτο. Η κοινωνία υπομονετικά πληρώνει όταν μπορεί όλους τους φόρους, διαμαρτύρεται χωρίς τις επινοημένες θεατρικότητες και τις υστερικές μπαλαφάρες  . Ποτέ άλλη κυβέρνηση δεν είχε τόσο παθητική συναίνεση και λυμφατική αντίδραση .
Το περιβάλλον έχει όλα τα χαρακτηριστικά δύο διαφορετικών διεξόδων : μπορεί να είναι η αφανής εσωτερική περίοδος που προετοιμάζει την μεγάλη αναγέννηση που πάντα έπεται ενός χρόνου εσωστρέφειας ή μπορεί να είναι μια υπνωτική σήψη των τραυματισμένων και των ιδιοτελών σαν τους ήρωες της «Μελαγχολίας».
Τα μαθηματικά δεδομένα είναι εναντίον μας: το αριθμητικό άθροισμα των πραγματικών αδύναμων και των λειτουργικά εξαρτημένων από το κράτος μέσω διαφόρων νομικών και εθιμικών ρυθμίσεων είναι μεγαλύτερο από τον «καθαρό» τομέα εισφοράς εσόδων προς το κρατικό ταμείο. Αν θεωρήσουμε πως τα πολιτικά προτάγματα είναι απλά  αιτήματα εισοδημάτων τότε δεν υπάρχει σωτηρία : η οποιαδήποτε πολιτική δύναμη που επιθυμεί να κυβερνήσει πρέπει να υποσχεθεί τα φανταστικά εισοδήματα της μαθηματικής πλειοψηφίας. Αν η εσωτερική ανισομέρεια συνδυαστεί με την γενικευμένη αταξία του «Δυτικού» κόσμου τότε η πρόγνωση καλύτερα ας μην καν διατυπωθεί.
Στην «Μελαγχολία», το καταπληκτικό εγκιβωτισμένο δοκίμιο για την βιοχημεία της σήψης αναδεικνύει  πως  το φαινόμενο με την οντολογική και αισθητική απαξία είναι ένα πλούσιο πολύπτυχο χημικό φαινόμενο που τεχνικά ίσως και να εκστασιάζει τους ειδικούς. Το κακό με την σήψη είναι πως είναι ανεπίστροφο φαινόμενο, δεν αλλάζει φορά αν εκκινήσει.
Η «Μελαγχολία» με τις πολλαπλές σημάνσεις της , μου υπενθύμισε πως η υπνωτική κατάσταση είναι τόσο επικίνδυνη. Ακόμα και η παράφωνη , σχεδόν υστερική φάση των αντιστάσεων του 10-12 φαντάζει κάποτε προτιμότερη ως στοιχειώδης αναστροφή.   

Τετάρτη, 25 Ιανουαρίου 2017

Kisenosato


 
 
Η Κυριακή 22 Ιανουαρίου 2017 είναι ιστορική για τον κόσμο του Σούμο: Μετά από 19 χρόνια ένας νικητής του τουρνουά (Yusho) είναι Ιαπωνικής εθνικότητας και θα προβιβαστεί στην ανώτατη κλάση των Yokozuna.Στην κλάση αυτή οι παλαιστές έχουν ένα μοναδικό προνόμιο να την διατηρούν ανεπίστρεπτα ανεξάρτητα από αποτελέσματα και διατηρούν τον τίτλο μετά την έξοδο από την ενεργό δράση. Αντίθετα με τις άλλες πολεμικές τέχνες στο Σούμο δεν υπάρχουν κατηγορίες ανάλογες με το βάρος αλλά η ταξινόμηση γίνεται με βάση τις νίκες στην ενιαία κατηγορία. Την τελευταία εικοσαετία Yokozuna είναι κυρίως Μογγόλοι και η απονομή στον Ιάπωνα Kisenosato είναι γεγονός μεγάλης εμβέλειας.
Η πάλη Σούμο είναι η τελευταία τελετουργική πολεμική τέχνη που διέπεται από αυστηρούς εξωαγωνιστικούς κανόνες. Οι παλαιστές γυμνάζονται και διαμένουν συνεχώς στα γυμναστήρια , διάγουν ένα οιονεί κοινοβιακό μοναστικό βίο με αυστηρή γραμμική ιεραρχία και επετηρίδα. Οι αθλητές παρακολουθούνται στην προσωπική τους ζωή , επιβραβεύεται ο οικογενειακός βίος και εξωαθλητικές ατασθαλίες τους αποστερούν τίτλους και θέσεις Η πάλη συνοδεύεται από μια αυστηρή εισαγωγική τελετή με συγκεκριμένες κινήσεις , ειδικές ενδυμασίες κριτών, ανακοινώσεις αθλητών και αποτελεσμάτων με ζωντανή εκφώνηση χωρίς μικρόφωνα, αλάτι που διώχνει τα πνεύματα και αυστηρά προσδιορισμένες κινήσεις εισόδου και αναχώρησης.
Την τελευταία τριακονταετία με την  μεγάλη κοινωνική ανάπτυξη στην Ιαπωνία, η έφεση για ένα τόσο αυστηρό βίο μειώθηκε ενώ αντίστοιχα πολίτες άλλων χωρών είδαν μια ευκαιρία εισόδου. Μέσα σε δέκα χρόνια η κρίσιμη μάζα των Ιαπώνων πρωταθλητών μειώθηκε  ενώ αυξήθηκε η εισροή των Μογγόλων. Ενώ το άθλημα παραμένει ως αυστηρά Ιαπωνικό, διεξάγεται στην επίσημη μορφή στην Ιαπωνία και το παρακολουθούν Ιάπωνες , έχασε βαθμηδόν την Ιαπωνική αριστεία. Για να την επανακτήσουν οι Ιάπωνες χρειάζονται τουλάχιστον πέντε χρόνια , υπό την προϋπόθεση ότι μια νέα ροή γηγενών αθλητών θα ενισχυθεί. Η αυστηρή ιεραρχία στα γυμναστήρια και το πολύπλοκο σύστημα κατατάξεων και αγώνων που διαμορφώνει μια ισχυρή ελίτ αθλητών των υψηλών κλιμάκων καθιστά τις δραματικές αλλαγές δύσκολες στην κορυφή. Οι Ιάπωνες έκαναν υπομονή 20 σχεδόν χρόνια να δουν «δικό» τους αθλητή στην ανώτατη κλάση του πιο Ιαπωνικού αθλήματος που διεξάγεται στην Ιαπωνία.
Η αντίφαση είναι οδυνηρή και οι Ιάπωνες για να απαλύνουν την αμηχανία οδηγούνται σε μια παράτολμη απόφαση. Προτείνουν στην Ολυμπιακή επιτροπή να περιλάβει το Σούμο στα ολυμπιακά αθλήματα. Έχουν βρει αντίστοιχες εθνικές ομοσπονδίες και εργάζονται για την υιοθέτηση του αιτήματος τους. Ο σκοπός τους είναι να κερδίσουν Ολυμπιακά μετάλλια στο άθλημα τους στους επερχόμενους Ολυμπιακούς του Τόκυο το 2020. Όμως η υιοθέτηση του Σούμο ως Ολυμπιακό άθλημα θα σημάνει και την αφυδάτωση του, τον εκπεσμό από ένα τελετουργικό θέατρο πάλης σε ένα άνοστο θέαμα μεγαλόσωμων παλαιστών. Το Σούμο χωρίς τελετές , αλάτια, πολύχρωμα άμφια διαιτητών , βροντώδεις εκφωνήσεις ,αυστηρές κομμώσεις κλπ  είναι ανιαρό. Οι πραγματικοί φίλοι του Σούμο ελπίζουν να μη δουν την διακωμώδηση του στην μορφή του Ολυμπιακού αθλήματος.  
Με κάποιο τρόπο οι ΗΠΑ έχουν πάθει ότι και οι Ιάπωνες με την εθνική τους πάλη.
Πρωταγωνίστησαν ενεργά στο στήσιμο θεσμών και κανονισμών της παγκοσμιοποίησης μέσω της οποίας απολάμβαναν μια διαρκή ανάπτυξη. Η ανάπτυξη άνοιξε διόδους προσβάσιμους από άλλους προς το εσωτερικούς μηχανισμούς του συστήματος και όπως οι Ιάπωνες θεατές ξαφνικά είδαν πως οι πρωταγωνιστές του εθνικού πρωταθλήματος της παγκοσμιοποίησης είναι οι «Μογγόλοι» Κινέζοι επιχειρηματίες, οι «Μογγόλοι» μετανάστες προς τις Ηπα, οι «Μογγόλοι» μεσαίοι εισοδηματίες των Brics κλπ κλπ. Η διαφορά από τους Ιάπωνες του Σούμο είναι ότι αντί να περιμένουν καμιά πενταετία σεβόμενοι τους κανόνες αλλάζουν τους κανόνες εδώ και τώρα.
Αν οι γενικές τάσεις διαμορφώνονται και  κρυσταλλώνονται σε αποφάσεις ηγετών τότε οι ΗΠΑ έκαναν την τέλεια επιλογή ηγέτη : ένας «τρελός» ένας ασεβής προς τα ειωθότα μπορεί να ανατρέψει τους κανόνες που αυτός επέβαλε , απλά γιατί τώρα μάλλον δεν τον συμφέρουν.

Σάββατο, 7 Ιανουαρίου 2017

Η λέσχη της απάτης


 
 
 
 
Είμαι ο Joachim Helms και ζω στο Meinz.

To 1997 δούλευα σε μια μεσαία Γερμανική εταιρεία ως υπεύθυνος πωλήσεων για την Αφρική.

Από τα μέσα του 90 είχαμε δει μια αναδυόμενη αγορά στο Μαρόκο και την Τυνησία για προϊόντα τελικής επεξεργασίας υφαντουργίας. Είχαμε αργήσει και έπρεπε να δράσουμε γρήγορα. Μετά από μια μικρή έρευνα και κάτω από την πίεση των γεγονότων ξεκινάμε συνεργασία με τον Jamel Idrissi  στην Καζαμπλάνκα. Ο Jamel μας φάνηκε υπερδραστήριος με γνώσεις της τοπικής αγοράς αλλά είχε ένα επιθετικό στυλ και μια συμπεριφορά παράδοξη που προσομοίαζε σε μαφιόζο.

Ξεκινήσαμε με επιτυχία χωρίς προβλήματα και περίπου το Σεπτέμβριο του 97 ο Jamel μας προτείνει κάτι ριζικό : να του παραδώσουμε εμπορεύματα υπερπολαπλάσιας αξίας από νομίζαμε ότι μπορεί να απορροφήσει η αγορά και να μας πληρώσει σε 4 μήνες. Η πρόταση ήταν ελκυστική γιατί θα μπορούσε να «σώσει» τις πωλήσεις μας του 1997.

Μίλησα  με τους υπεύθυνους της εταιρείας και προς μεγάλη μου έκπληξη ,αποφάσισαν να δεχθούμε την πρόταση. Μέχρι τον Δεκέμβριο  παραδώσαμε εμπορεύματα αξίας τεσσάρων εκατομμυρίων μάρκων. Στις αρχές όμως του 1998 διαπιστώνουμε ότι οι πληρωμές δεν έρχονται. Ο Idrissi δεν απαντά στα τηλέφωνα και σε εποχές χωρίς μαζικό internet ο μοναδικός τρόπος είναι οι αλλεπάλληλές επισκέψεις. Ευρίσκομαι σε κατάσταση διάλυσης , δεν τον βρίσκω στα γραφεία του και ταυτόχρονα διαπιστώνω πως κτίζει μια εντυπωσιακή βίλα στο μεγαλοαστικό προάστιο Californie. Συμβαίνει το χειρότερο σενάριο : ο μαφιόζος μας έχει φεσώσει. Σε λίγο βρίσκουμε τον Idrissi να διακινεί προϊόντα του ανταγωνισμού. Η εταιρεία δεν χρησιμοποιεί νομικές υπηρεσίες από την Γερμανία και μου ζητά να εκκινήσω ένδικα μέσα με τοπικούς δικηγόρους. Ζω ένα εφιάλτη. Ταυτόχρονα αναζητώ ένα αντικαταστάτη του Idrissi ενώ η αγορά βοά πως μας έχει εξαπατήσει.

Στα μέσα του 1998 με καλούν στην διεύθυνση της εταιρίας και είμαι έτοιμος να παραλάβω την απόλυση μου. Κι’ όμως ,μου ανακοινώνουν ότι μου αποδίδουν ένα πολύ ενδιαφέρον bonus πωλήσεων! Ταυτόχρονα ο οικονομικός διευθυντής μας αναλύει πως τα χαμένα τέσσερα εκατομμύρια είναι καλυμμένα από την ειδική νομοθεσία για εξαγωγές σε χώρες με υψηλό ρίσκο και εκπίπτουν από την φορολογία. Στο τέλος ο διευθυντής παραγωγής μας ανακοινώνει ότι όλες οι τελευταίες παραδόσεις ήταν από παρτίδες με μερικά προβλήματα που δεν επηρέαζαν τις εφαρμογές στο Μαρόκο.

Το  1998 κατάλαβα ότι υπάρχουν μεγάλοι και θρασείς απατεώνες αλλά ταυτόχρονα υπάρχουν κάποιοι που ξέρουν την απάτη και την αφήνουν να εξελιχθεί γιατί έχουν ένα ευρύτερο συμφέρον.

Σήμερα ο Idrissi ευρίσκεται στο Μόντρεαλ υπόδικος για απάτες. Μετά τη δική μας περιπέτεια αντί να αποταμιεύσει τα κέρδη του συνέχισε στο ίδιο μοτίβο μέχρι που αναγκάστηκε να φύγει από το Μαρόκο. Οι απατεώνες δεν ξέρουν που να σταματήσουν .

Είμαι ο Γιώργος Α και κατοικώ στο Κερατσίνι

Είμαι 64 ετών , άνεργος εγώ και οκτώ χρόνια , χωρισμένος με ένα γιο 15 χρονών που ζει με την μάνα του. Η τελευταία σταθερή δουλειά μου ήταν το 2008. Έχω σωρευμένα χρέη στην εφορία από χαράτσια & Ενφια 3100 ευρώ, στην ΔΕΗ 1500 Ευρώ για το ρεύμα στο πατρικό μου στην Αγχίαλο,  και άλλα 3000 ευρώ χρωστώ σε άλλο κωδικό στην εφορία , γιατί εισέπραττα για οκτώ μήνες την σύνταξη της μητέρας μου , με την οποία ζούσαμε . Σύνολο :7600 ευρώ.

Δεν δικαιούμαι επίδομα ανεργίας και δεν μπορώ να πάρω σύνταξη πριν τα 67 γιατί δεν έχω 100 ένσημα την τελευταία πενταετία. Συντηρούμαι με σποραδικές δουλειές ,τα εβδομήντα ευρώ σε κάρτα σίτισης της Θεανώς και τη σταθερή βοήθεια φίλων.

Άκουσα για τον Σώρρα και την Ελλήνων Συνέλευση στο καφενείο. Κατάλαβα ότι ήταν μούφα από την πρώτη στιγμή. Δεν είχα όμως να χάσω παρά 60 ευρώ.

Είναι ιδρυτικό μέλος της Συνέλευσης Νίκαιας και έχω υπογράψει όλα τα πληρεξούσια του Σώρρα. Με αυτά έχω καταθέσει ενστάσεις στην εφορία και ίσως κάτι γίνει. Ακούω για την απάτη του Σώρα και γελάω. Μόνο με εξήντα ευρώ βρήκα μια χαραμάδα αισιοδοξίας , φίλους με το ίδιο πρόβλημα και την ευκαιρία να ταλαιπωρώ την εφορία.

Είμαι με τον Σώρρα αλλά ξέρω ότι είναι απάτη. Ήταν η μοναδική μου ελπίδα.

 

Είμαι η Ελένη Α

Είμαι απόφοιτος Γυμνασίου και το 1982 προσλήφθηκα στην Εφορία με διαγωνισμό του Υπουργείου Οικονομικών. Έχω εργαστεί σε τρεις μεγάλες επαρχιακές πόλεις. Ο πατέρας μου ήταν στρατιωτικός όπως και ο πρώην άντρας μου. Δεν έχω παιδιά.

Το 2002 με πλησίασε φίλος του πατέρας μου και με ενημέρωσε για την δυνατότητα να μεταταχτώ στην ΚΥΠ. Μου ήρθε νταμπλάς. Ακολούθησαν πέντε συναντήσεις και από τον Οκτώβριο του 2002 εργάζομαι στην ΚΥΠ σε διάφορα πόστα κυρίως όμως με ότι έχει σχέση με οικονομικά θέματα : ναρκωτικά, λαθρεμπόρια, κλπ.

Από το 2014 ασχολήθηκα με τον Σώρρα. Είμαι μέλος της Συνέλευσης Νικαίας με άλλο όνομα και ταυτότητα. Η υπηρεσία ξέρει πως ο Σώρρας είναι απάτη από την αρχή. Δεν είναι δουλειά μου να ρωτάω αλλά ενώ τα ξέρουν όλα απλώς καταγράφουν εδώ και δύο χρόνια τα πάντα: μέλη, επαφές με δημάρχους, τραπεζίτες, βιομήχανους.

Προχθές η υπηρεσία μου ζήτησε να αλλάξω ευθύνη και μου έδωσαν άδεια 3 εβδομάδων. Σιγά μην πάρω άδεια, καταθέτω την άλλη βδομάδα τα χαρτιά για σύνταξη.

Ακούω για την ξαφνική ανακάλυψη της απάτης και γελάω

 

Hypothesis

Η ανάρτηση είναι προϊόν μυθοπλασίας και δεν έχει καμία σχέση με την πραγματικότητα. Τυχόν ομοιότητες είναι συμπτωματικές

 

Τρίτη, 3 Ιανουαρίου 2017

Αμήχανος Ακαδημαϊσμός


 
 
Εδώ και τουλάχιστον εβδομήντα χρόνια η συγκόλληση ή συγχρονισμός ή συνάρμοση ή παράθεση ή αλληλουχία εκφράσεων της τέχνης με διαφορετικές αφετηρίες και συμφραζόμενα είναι ρουτίνα. Τα έχουμε δει και ακούσει όλα : Heavy Metal με κλασική ορχήστρες, βιρτουόζους βιολιού σε κρεαταγορές και μετρό, καλάζ ζωγραφικής με ρομαντικά και techno θέματα, πάσης φύσεως μουσικής αναμείξεις ethnic , θέατρα με θεατές σε κάθε νέα σχέση, κάθε χρήση τεχνολογίας σε χορό , θέατρο κλπ.

Με την έννοια αυτή η συζήτηση αν η Πάολα τραγουδάει Χατζιδάκι είναι τελειωμένη πριν αρχίσει.

Πόσο μάλλον όταν ο ίδιος Χατζηδάκης στο Τρίτο στην ακμή της περιόδου , σε μια από τις πιο αμφιλεγόμενες άτυχες στιγμές του έχει φιλοξενήσει τον Φλωρινιώτη. Με υποτιθέμενο συνδετικό κρίκο την κοινή καταγωγή από την Ξάνθη ο Χατζηδάκης παραχωρεί μια ώρα για να ακούσουμε τον Φλωρινιώτη να τραγουδά τα τραγούδια του με πιάνο. Η ραδιοφωνική παράσταση συνοδεύεται από ένα σαφή έπαινο του Χατζηδάκη , το μουσικό αποτέλεσμα παραπέμπει σε αποτυχημένη προσπάθεια υποψηφίου σε Χ Factor. Η υπόθεση διασώζεται μόνο από τον έμφυτο αντικομφορμισμό του Χατζηδάκη , το πηγαίο χιούμορ του και την αδήριτη ανάγκη να προστατεύουμε το κεφάλαιο Χατζηδάκη μέσω αποσιώπησης. Μετά το Τρίτο  ο Φλωρινιώτης μάλλον χάνει την συγκυρία, εννοούμενη ως επιτυχία,  αλλά συνεχίζει τη διαδρομή του σε όλα τα μαγαζιά “off  της επικράτειας.

Είναι αδύνατο να διαβλέψουμε τις προθέσεις του Χατζηδάκη αλλά εκ πρώτης όψεως διαφάνηκε μια διάθεση αποκατάστασης ενός ελάσσονος μουσικού ρεύματος , όπως αντίστοιχα στα τέλη του σαράντα έχει αποκατασταθεί ένα τότε φαινόμενο ελάσσον,  αλλά τελικά μείζων και ρωμαλέο ρεύμα όπως τεκμαίρεται εκ του αποτελέσματος  :το ρεμπέτικο.

Στην Κριτική της Κριτικής Δύναμης ο Καντ είχε προτείνει ένα ταξινομικό σχήμα, που αντανακλούσε την αίσθηση της καλαισθησίας της εποχής του. Σύμφωνα με αυτό έχουμε τρεις αναβαθμούς καλαισθησίας : το ευχάριστο που αφορά την ιδιωτική ευχαρίστηση απόλαυση ( πχ το κρασί αυτό μου αρέσει αλλά είναι δυνατόν να αρέσει μόνο σε μένα),  το ωραίο που αφορά μια καθολική συναίνεση για την καλαισθησία ενός πράγματος και εγείρει την δυνατότητα ελέγχου (πχ πως είναι δυνατόν να μη συμφωνούμε για την εικαστική αρτιότητα του Παρθενώνα) και το υψηλό που ανοίγεται στο άπειρο συγκινεί την ψυχή και προσδιορίζει την ελευθερία πάνω από τη σκοπιμότητα της καλαισθησίας. Το υψηλό είναι ίδιον μιας καλλιέργειας και εισάγει μια ηθική διάσταση .

Μιλάμε λοιπόν για μια μορφή   του «ευχάριστου» την οποία , ο ευρισκόμενος στα «υψηλά» Χατζηδάκης ,προσπάθησε να  ελκύσει προς τα «πάνω» ,προς το «ωραίο» . Ομοίως η Πάολα από ένστικτο ή επαγγελματική καθοδήγηση προσπαθεί να μεταβεί από την «ευχαρίστηση» στο «καλό» . Την ίδια κίνηση την βλέπουμε συνεχώς  : ο Ρουβάς εισέρχεται στην Επίδαυρο , ένα τόπο όπου ενίοτε το «υψηλό» αναπνέει βραβεύεται και συνεχίζει να φλερτάρει με άλλες εκφράσεις του «υψηλού» : το Άξιον Εστί.

Η Καντιανή ιδιοφυία είχε δει πως η σχέση «υψηλού» και ηθικής οδηγούσε από μια άλλη διαδρομή στην συσχέτιση Θρησκείας και Τέχνης . Καθώς η Ηθική ανήκει στην δικαιοδοσία της Θρησκείας ήταν αναμενόμενο πως θα επιδίωκε την μόνωση της Ηθικής εξοβελίζοντας την Τέχνη από την ζωή. Ήδη από τον 18 αιώνα ο Καντ επισημαίνει την ιδιόμορφη δυσανεξία του Ισλάμ για τις παραστατικές τέχνες μέσω μια αισθητικής και όχι θρησκευτικής ανάλυσης.

Ωστόσο παραμένει ανοικτή η διερώτηση για την λειτουργία και την πάκτωση των υβριδικών εκφράσεων της Τέχνης που αναπτύσσονται συνεχώς.

Από τα μέσα του 30 ο Adorno εκκινώντας από μια ανάλυση της βιομηχανίας της Τέχνης οδηγείται να σταθεί κριτικά προς την jazz , στην οποία βρίσκει μια ρέουσα μορφή , μια αέναη αστάθεια μοτίβων σε σημείο που να διαμορφώνει ένα ρευστό ασαφή ακροατή.

Ο ευρισκόμενος στον αντίποδα του Καντ, Badiou καταθέτει ένα εξ’ ίσου αυστηρό ταξινομικό σχήμα.

Για τον Badiou η Τέχνη ανήκει στο επίπεδο της αχρονικής «αλήθειας». Αυτή είναι μια βαθμίδα αφαίρεσης όπου μαζί με την Πολιτική, την Επιστήμη και τον Έρωτα ορίζουν τις διαδικασίες της κοινωνικής και προσωπικής ζωής. Εντός αυτής της «αλήθειας» ο Badiou διαχωρίζει τέσσερεις στάσεις :την επαναστατική «συμβαντική» , την αντιδραστική την σκοταδιστική και την αναγεννητική . «Συμβαντικές» είναι οι τομές στην τέχνη ( πχ σειριακή μουσική), σκοταδιστική είναι η καταστροφή της Τέχνης ( πχ η καταστροφή της Παλμύρας) , αντιδραστική είναι ο στείρος ακαδημαϊσμός και αναγεννητική είναι η τέχνη ενός νέου κλασικισμού. Για τον αριστερό Badiou οι υβδριδικές μορφές της τέχνης , είτε ως μίξη τεχνών είτε ως ρευστότητα και ανάμειξη στυλ εντός της ίδιας τέχνης είναι προσπάθειες ενός υπερκερασμού της ιδέας της «μεγάλης τέχνης» του 19 αιώνα που όμως παραμένουν τελικά ένας ακαδημαϊσμός. Ο  Badiou βρίσκει στην τέχνη του Wagner ,όχι ένα αντισημίτη Γερμανό Ιδεαλιστή ένα πρωτο- σοσιαλιστή που συνδέεται με τις πηγές του Ναζισμού , αλλά τον τελευταίο μιας προσπάθειας της Μεγάλης Τέχνης αυτής που προσπαθεί να αισθητικοποήσει την ολότητα του Κόσμου και τελικά αποτυγχάνει γιατί ήδη η ολότητα δεν είναι μια κατηγορία που μπορεί να προσδιορίσει τον κόσμο. Ο Badiou αναζητεί μέσω ενός νέου κλασσικισμού μια τέχνη που να διεκδικήσει τις αλήθειες όχι μέσα από την ψευδαίσθηση μιας ολότητας που δεν υπάρχει αλλά μέσα από την αναζήτηση μιας νέας «Μεγάλης Τέχνης» .

Παρότι οι φορμαλισμοί του Badiou είναι απόλυτοι, ως απότοκα μιας μαθηματικοποίησης της φιλοσοφίας του, εν τούτοις προσπαθούν να διερευνήσουν το θεμελιακό ζήτημα της αισθητικής σήμερα: την «Μεγάλη Τέχνη» το νέο Καντιανό «Υψηλό» χωρίς την αυταπάτη μιας ολικής κατανόησης του κόσμου και την γοητεία ενός ψευδοσυμβαντικού νεωτερισμού του συμφυρμού μορφών και τεχνημάτων , των αέναων ροών -μίξεων στυλ και συμφραζομένων εντός ή στην περιφέρεια της Τέχνης. Η αφόρητη επιτήδευση διαφόρων εκδοχών του κλασσικού αρχαίου θεάτρου κάθε καλοκαίρι ,ο κορεσμός των επινοήσεων είναι μια άλλη ένδειξη μιας νέας μανιέρας που τελικά διαμορφώνεται ως «κομφορμισμός με νεωτερικό προσωπείο».

Με την έννοια αυτή η συμπαθής Πάολα και οι Χατζηδακικές ερμηνείες είναι συμπαθείς εκφράσεις μιας συνεχούς αμηχανίας του ενεστώτος αισθητικού ακαδημαϊσμού .

Κυριακή, 25 Δεκεμβρίου 2016

Reservoir Dogs-Τεχεράνη-Μόσχα-Άγκυρα



 
 
 
 
20 Δεκεμβρίου 1829 – Τεχεράνη

Η πόλη είναι ξεσηκωμένη. Ένας ευνούχος και δύο γυναίκες δραπετεύουν από το Χαρέμι του Σάχη και καταφεύγουν στην Πρεσβεία της Τσαρικής Ρωσίας. Έχει προηγηθεί ένταση στις Ρωσο-Περσικές σχέσεις. Ο Πρέσβης Griboyedov επικαλείται ρυθμίσεις που παρέχουν άσυλο σε πολίτες Αρμενικής καταγωγής και ανακοινώνει την παροχή ασύλου. Ο Σάχης διαμηνύει ότι η παροχή ασύλου είναι ανεπίτρεπτη και ταυτόχρονα κοινοποιεί με τα μέσα της εποχής την αντι-Περσική συμπεριφορά του διπλωμάτη. Ο   Griboyedov αλλάζει γνώμη και ετοιμάζεται να επιστρέψει τους Αρμένιους.

Μάταια.

‘Ένας πρωτοφανής όχλος κινητοποιημένος από τους Μουλάδες εισβάλει στην διπλωματική κατοικία  και κυριολεκτικά λιντσάρει μέχρι θανάτου τον Griboyedov. Ακολουθούν ανατριχιαστικά γεγονότα καθώς ευρίσκονται τελικά μέλη του σώματος του τα οποία αποστέλλονται στην Γεωργία ,τόπο καταγωγής της συζύγου του . Τον νεκρό Griboyedov υποδέχεται ο Πούσκιν και ακολουθεί η ταφή.

Ο Griboyedov ήταν ένας σημαντικός λογοτέχνης . Η κωμωδία του Горе от ума ήταν κλασσικό κείμενο της Ρωσικής γλώσσας και παίζεται μέχρι σήμερα

20 Δεκεμβρίου 1992- Άγκυρα

Προβάλλεται το Reservoir Dogs του  Tarantino  

Στην Τουρκία προεδρεύει ο Ozal με πρωθυπουργό τον Demirel και ισχύει η προληπτική λογοκρισία για το σινεμά. Η ταινία γίνεται πολύ δημοφιλής. Οι γκάγκστερ με τα μαύρα κοστούμια , τα λευκά πουκάμισα και τις κυνικές ατάκες θριαμβεύουν στα σινεμά. Οι ήρωες με τα ευρηματικά ονόματα Ροζ, Λευκός, Πορτοκαλί, Καφέ γίνονται σύντομα ονόματα μπαρ και καφέ στην αριστοκρατική συνοικία Cankaya. O θόρυβος είναι αναπάντεχος αλλά η λογοκρισία δεν έχει προλάβει να καταλάβει τι ακριβώς γίνεται. Την νύφη την πληρώνει το Βασικό ‘Ένστικτο. Απαγορεύεται η προβολή του στις 20 Δεκεμβρίου.

20 Δεκεμβρίου 2016 Μόσχα

Ο Πούτιν προετοιμάζεται να δει την θεατρική παράσταση   Горе от ума  του Griboyedov .

20 Δεκεμβρίου 2016 Άγκυρα

Ο Altintas ( Χρυσόλιθος) με το μαύρο κοστούμι , το άσπρο πουκάμισο ως ήρωας του Reservoir κυκλοφορεί στην Γκαλερί Σύγχρονης Τέχνης στην Cankaya  . Η Γκαλερί ευρίσκεται 200 μέτρα από το Cinema Cankaya  όπου είχε προβληθεί το Reservoir Dogs. O κύριος Χρυσός λες και έχει βγει από το σινεμά με καθυστέρηση 24 ετών οπλοφορεί κάτω από το Μαύρο σακάκι και αντίθετα με τον Πορτοκαλί της ταινίας που έκρυβε την αστυνομική ιδιότητα , αυτός την χρησιμοποιεί για να εισέλθει μαζί με τον πρέσβη Karlov

O Χρυσός σε άψογη στάση επίθεσης, σαν και αυτές των Reservoir Dogs, πυροβολεί τον Karlov.

Την σκηνή απαθανατίζει η κάμερα σε κλασσικό στυλ Tarantino. Βλέπουμε το πρόσωπο του Karlov σε πρώτο πλάνο, την ασπρόμαυρη φιγούρα του Χρυσού, το λιτό λευκό τοίχο με τα κάδρα της έκθεσης.

20 Δεκεμβρίου 2016 Μόσχα

Ο Πούτιν αναβάλει  την  επίσκεψη του στην θεατρική παράσταση   Горе от ума  του Griboyedov .

Σάββατο, 10 Δεκεμβρίου 2016

Συνάντησα τον Παύλο




Και ξαφνικά βλέπω τον Παύλο παλιό μου γείτονα.
Είχα να τον δω από τον καιρό που έφυγε για την Γερμανία κάνοντας μια μοναδική στροφή στη ζωή του. Μόλις  τελείωσε τα ΤΕΙ Τροφίμων στην Αθήνα και πήγε στην Γερμανία κυνηγώντας γενικές καλλιτεχνικές ανησυχίες και μαθήματα στο Ανοικτό Πανεπιστήμιο του Βερολίνου. Και ενώ είμαι έτοιμος να ακούσω για Βερολινέζικες ιστορίες με ενημερώνει πως είναι κάτοικος Μπουένος Άιρες με δύο παιδιά και επαγγελματική ζωή με κέντρο το ελαιόλαδο.

-Ελαιόλαδο στην Αργεντινή; Τι είναι  αυτό;

Τα υπόλοιπα τα αφήνω στον ίδιο
-Ξέρεις όταν έφυγα στο Βερολίνο είχα εκεί τον αδελφό μου και συγγενείς από τη Φθιώτιδα να με υποστηρίξουν. Τα άλλα μου αδέλφια είχαν μείνει στο χωρίο και ασχολούντο με τις ελιές και το ελαιόλαδο. Εγώ όμως ήθελα να μάθω Γερμανικά και να κάνω μαθήματα Φιλοσοφίας. Το πρωί στο ρεστοράν του αδελφού μου και το απόγευμα στο Ανοικτό Πανεπιστήμιο  σε σεμινάρια για τον Κάντ. Τα Σαββατοκύριακα μουσική με ένα συγκρότημα για έξτρα χαρτζιλίκι. Είχα παρατήσει την βιομηχανία τροφίμων και απολάμβανα την Γερμανία του 1995-2000. Περίπου για τρία χρόνια έκανα μια νέα φοιτητική ζωή χωρίς ζόρια.

Στο Βερολίνο λοιπόν, γνωρίζω ένα μηχανικό που εργάζεται σε εταιρεία που εγκαθιστά συστήματα παραγωγής ελαιόλαδου και  μου αναφέρει πως σχεδιάζει να μείνει για 5 εβδομάδες στην Αργεντινή για να εγκαταστήσει μια γραμμή. Γνωρίζει την οικογενειακή μου παράδοση στα ελαιόλαδα και μου προτείνει να τον ακολουθήσω.
Να σου πω, στην αρχή δεν το κατάλαβα καθώς δεν μπορούσα να συνειδητοποιήσω πως η Αργεντινή παράγει ελαιόλαδα αλλά η πρόκληση ήταν μεγάλη και τα λεφτά για 5 εβδομάδες πολλά με όλα τα έξοδα πληρωμένα.

Πηγαίνουμε στο πιο βόρειο δυτικό μέρος στην Catamarca, στα σύνορα με την Χιλή  και βλέπω κάτι που δεν είχα φανταστεί. Τεράστια οργανωμένα αγροκτήματα με νέα ελαιόδεντρα σε συστηματική καλλιέργεια και κυριότερη ποικιλία την Κορωνέικη. Μέχρι τότε στο μυαλό μου η ελιά ήταν συνυφασμένη με τις μικρές οικογενειακές ιδιοκτησίες με μόνο πονοκέφαλο τον Δάκο και την παραγωγή με το σχήμα : δίνω ελιές παίρνω λάδι.

Να μη στα πολυλογώ κάθομαι και τελειώνουμε την εγκατάσταση αλλά η φάση μου αρέσει. Μόνο  η παρουσία ενός Έλληνα   σε ένα αγρόκτημα ήταν θέμα συζήτησης. Ο ιδιοκτήτης μου προτείνει να κάτσω εκτός από την εγκατάσταση άλλους δυο μήνες μέχρι να τελειώσει όλη η παραγωγή και αυτό ήταν.
Φίλε έχω γίνει η φίρμα της περιοχής . Χωρίς να το πολυκαταλάβω γιατί , η παραγωγή πήγε τόσο καλά και θεώρησαν πως η εμπειρία μου ήταν αυτή που βοήθησε. Τα καστιλιάνικα μου βελτιώθηκαν γρήγορα και η πρόταση ήρθε : αντί να ασχολούμαι με την παραγωγή να μείνω όλη τη χρονιά και να ασχοληθώ με την καλλιέργεια σαν επιστάτης. Ξέρεις άλλη η καλλιέργεια στην μικρή οικογενειακή έκταση και άλλη στο κτήμα των 600,000 δενδρυλλίων

-Δηλαδή μένεις τώρα στο αγρόκτημα;
-Όχι βέβαια. Έχει συνέχεια.

Ξέρεις μέχρι τότε πίστευα σχεδόν τυφλά ότι το ελαιόλαδο έχει κέντρο τη Μεσόγειο. Οι δικοί μου ,όλο το χωριό, οι γεωπόνοι, οι υπάλληλοι του Υπουργείου Γεωργίας, όλοι νομίζουν πως εμείς παράγουμε λάδι και όλος ο κόσμος τρέχει να αγοράσει το λάδι μας. Δεν ήξερα τίποτα

H εποχή που εγώ έμεινα τον δεύτερο χρόνο στην Catamarca ήταν η εποχή της μεγάλης αλλαγής στην παραγωγή του ελαιόλαδου παγκοσμίως. Παρότι η κατανάλωση κατά κάτοικο είναι μικρή εκτός Μεσογείου η μεγάλη αύξηση στην ζήτηση είναι αλλού : Λατινική Αμερική, Ηπα, Καναδάς,Κίνα Αυστραλία. Αυτές οι αγορές είχαν τροφοδοτήσει μια μεγάλη ζήτηση ελαιόλαδου πριν δεκαπέντε χρόνια. Τα αποτελέσματα όμως φίλε ήταν απογοητευτικά. Ένα παγκόσμιο καρτέλ εξαγωγών με έδρα την Ιταλία έκανε τα πάντα για να διαλύσει την τάση :Αγορά ελαιόλαδου από όλες τις χώρες αναμείξεις από διάφορες σεζόν παραδόσεις χωρίς συνέπεια  
-Και εμείς η Ελλάδα;

- Μα εμείς είμασταν οι τελευταίοι του Ζουρνά. Απλώς εξαγάγαμε μεγάλες ποσότητες στους Ιταλούς. Ξέρεις δεν φταίμε και πολύ .Υπάρχει μια ισορροπία συμφερόντων που συμφωνεί σε μια ιδιαίτερη συνθήκη. Το λάδι πωλείται με βάση την ημερομηνία εμφιάλωσης χωρίς πιστοποίηση της προέλευσης και της σεζόν. Όλη η Μεσόγειος φίλε είναι μπλεγμένη στο ζήτημα. Αν εξαιρέσεις την Ισπανία που έχει εκτάσεις για μεγάλες καλλιέργειες όλοι οι άλλου παλεύουν με μικροιδιοκτησίες και μικροπαραγωγές.

Να μη στα πολυλογώ σε μια δεκαετία η παγκόσμια τάση για το ελαιόλαδο άλλαξε. Αντί να είναι θύματα του κάθε μαφιόζου ή κάθε ανοργάνωτου συνεταιρισμού οι νέες χώρες κατανάλωσης του ελαιόλαδου αποφάσισαν να παράγουν ελαιόλαδο αντί να εισάγουν. Εδώ είμαστε τώρα , στην φάση αυτή. Κινέζοι, Καλιφορνέζοι, Τεξανοί, Αυστραλοί, Νεοζηλανδοί δημιουργούν τεράστιες , σε σχέση με τα Μεσογειακά στάνταρντς , ολοκληρωμένες καλλιέργειες με χαμηλότερο κόστος και καλύτερη ποιότητα
-Καλύτερη ποιότητα από την Μεσόγειο; Έλα ρε υπερβάλεις

-Προφανώς καλύτερη ρε φίλε. Ξέρεις η ποιότητα είναι μετρήσιμο μέγεθος. Αφορά όχι μόνο οξύτητα αλλά πολυφαινόλες, αντιοξειδωτικά, ιχνοστοιχεία, κλπ. Σε μια οργανωμένη καλλιέργεια όλα αυτά τα εξασφαλίζεις από την αρχή στην ελιά. Φαντάσου πως εμείς στην Catamarca είχαμε εδαφολογικό και χημικό εργαστήριο . Μπορούσαμε να ελέγξουμε όλες τις παραμέτρους. Τέτοια συστήματα δεν υπάρχουν στην Ελλάδα ούτε σε επίπεδο νομού. Φαντάσου , για να το καταλάβεις, πως  τα νέα ελληνικά κρασιά είναι ισάξια και καλύτερα των Γαλλικών; Αυτό γίνεται γιατί μπορείς να ελέγξεις το αμπέλι. Αντίστοιχα κάνουν οι Κινέζοι Αυστραλοί κλπ. Φίλε τα ελαιόλαδα της Κίνας , παραγωγής Κίνας , είναι πολύ καλύτερα από τα δικά μας . Άσε σου λέω. Η Μεσόγειος ενώ διατηρεί τους όγκους και τις ποσότητες δεν έχει νέες καλλιέργειες δεν έχει νέες ιδέες. Ρε συ εδώ και η Σαουδική Αραβία ξύπνησε. Παράγει εξαιρετικό ελαιόλαδο εδώ και δέκα χρόνια.
-Έλα ρε θα με τρελάνεις. Και όλα τα νέα μικρές παραγωγές με ιδιαίτερα μπουκάλια και πιστοποιημένα λάδια που έχουν τιμή 20 ευρώ το μπουκάλι τι είναι;

-Είναι παρηγοριά φίλε. Αυτή η αγορά είναι πολύ μικρή και το τρικ να βάζεις ελαιόλαδο σε μπουκάλι αρώματος είναι παλιά πατέντα εδώ και δεκαπέντε χρόνια. Δεν υπάρχει μέλλον εκεί
-Καλά και εσύ τελικά τι έκανες

-Την τρίτη χρονιά ανακαλύπτω πως η ζήτηση εξειδικευμένων τεχνικών για ελαιόλαδο στις νέες χώρες είναι μεγάλη. Βρίσκω εταιρείες που ξεκινάνε κτήματα από 500 χιλιάδες δενδρύλλια και πάνω και αναλαμβάνω τη διαχείριση κάθε σεζόν. Οι σεζόν αλλάζουν με τις εποχές και έτσι εδώ και δέκα χρόνια είμαι 3-4 μήνες σε Κίνα, Αυστραλία, Καλιφόρνια κλπ. Είμαι λοιπόν σε αυτή τη δουλειά

-Και  η βάση σου είναι στην Αργεντινή
-Ναι στο Μπουένος . Γνώρισα την Lisa και έχουμε δυο παιδιά. Λίγα προβλήματα αλλά είμαστε μια χαρά

-Και ο Kant; Οι ροκιές. Το Βερολίνο;
-Χμ… Να ο Kant με γοήτευσε με ταλαιπώρησε αλλά τελικά τώρα με βοηθά . Σου είπα έχω μερικά προβλήματα. Ο μεγάλος μου γιος είναι αυτιστικός ή μάλλον με διάγνωση αυτισμού . Μη σε μπερδέψω αλλά αυτά τα συμπτώματα έχουν διαφορές και πιθανόν ο δικός μου να έχει περισσότερο φαινότυπο Asberger. Μη σε μπερδεύω.

-Ναι κατάλαβα . Νομίζω πως τώρα τα πράγματα είναι πιο ερευνημένα σε αυτά τα ζητήματα. Άσε που πλέον τα πιο πολλά παιδιά έχουν μαθησιακές δυσκολίες, έλλειψη προσοχής. Φίλε καλή τύχη έχεις ένα δρόμο μπροστά αλλά η επιστήμη ίσως έχει νέες λύσεις . Δεν μου είπες για τον Kant.
-Ναι βέβαια μα αυτός με βοηθά. Ξέρεις παρότι το σχήμα του Kant στην Κριτική του Καθαρού λόγου , για την διαφορά εμπειρίας , κατανόησης, φαντασίας είναι ξεπερασμένο ,είναι ίσως μοναδικό για να καταλάβεις τον αυτισμό. Στον αυτισμό αυτή η ισορροπία ανάμεσα στα τρία διαταράσσεται. Δυο χρονάκια με Kant με βοήθησαν να κατανοήσω το πρόβλημα μου.

-Και στο σπίτι τι γλώσσα μιλάτε; Ισπανικά , Ελληνικά , Γερμανικά;
-Αυστηρά Ισπανικά. Όταν έχει παιδί με αυτισμό η πολυγλωσσία επιτείνει στην σύγχυση. Όταν είναι μπροστά ο Ramiro , ο μεγάλος , μιλάμε όλοι Ισπανικά. Ο μικρός σιγά σιγά λέει και κανένα ελληνικό για να κλαίει η μάνα μου. Δεν με άφησες όμως να σου τελειώσω για τον Kant. Ξέρεις φίλε εδώ και δέκα χρόνια οι βιογράφοι του και διάφοροι σχετικοί πιστεύουν πως ο Kant είχε σύνδρομο Asberger. Βέβαια στην εποχή του τέτοιες διαγνώσεις δεν υπήρχαν.

-Δεν πήγε χαμένος λοιπόν
Χαιρετηθήκαμε με τον Παύλο και με άφησε με μια γλυκόπικρη γεύση : σαν καλό φετινό λάδι

 

Τρίτη, 15 Νοεμβρίου 2016

Ποιά είναι η είδηση της Ογδόης Νοεμβρίου;






Η Ογδόη Νοεμβρίου 2016 θα μείνει ως ημέρα άγχους και ταλαιπωρίας για 1,2 δις ανθρώπους. Η κυβέρνηση με μια κίνηση που έμεινε κρυφή για πέντε μήνες και απαιτούσε συγχρονισμό εκατοντάδων εχέμυθων στελεχών προχώρησε σε μια απόσυρση. Ταυτόχρονα είχε έτοιμο ένα μηχανισμό αντικατάστασης που απαιτούσε μια πολύπλοκη διαδικασία.

Η Ινδική κυβέρνηση απέσυρε τα χαρτονομίσματα  των 1000 και 500 Rupees σε μια δραστική κίνηση να περιορίσει την μαύρη οικονομία.

Ο αιφνιδιασμός επέτυχε απόλυτα παρότι οι ουρές στις τράπεζες ήταν μεγάλες τις πρώτες ημέρες. Η κυβέρνηση Modi συνεχίζει μια εντυπωσιακή πορεία ανασυγκρότησης η οποία εμφανίζεται μέσω στιβαρών  ποσοστών ανάπτυξης και σταθερών ρυθμών μείωσης της φτώχειας.

Η Ογδόη Νοεμβρίου 2016 είναι η μέρα που ανακοινώνεται ότι CPEC ,o Οικονομικός Διάδρομος Κίνας Πακιστάν (China Pakistan Economic Corridor) εξασφάλισε χρηματοδότηση. Οι δύο χώρες συμφωνούν να δημιουργήσουν ένα οδικό και σιδηροδρομικό δίκτυο που συνδέει την Ανατολική Κίνα με το Βόρειο Πακιστάν σχηματίζοντας ένα εμπορικό διάδρομο σε σχήμα τόξου που προσπερνά από τον βορρά την Ινδία. Το πέρας του διαδρόμου είναι νέο λιμάνι Gwadar στο Δυτικό άκρο της ακτογραμμής του Βελουχιστάν. Η Κινέζικη σημαία ήδη κυματίζει στο λιμάνι του Qwadar. Το σχέδιο στην ανάπτυξη του θα δώσει άμεση πρόσβαση στην θάλασσα στην Ανατολική Κίνα  και θα μειώσει τους χρόνους μεταφορών κατά 45 ημέρες . Πρόκειται για τον εμπορικό διάδρομο με την μεγαλύτερη επίπτωση από οποιοδήποτε παρόμοιο Mega Project παγκοσμίως.   

Με  κάποιο τρόπο η είδηση από την Ινδία το Πακιστάν κα την Κίνα προηγούνται  ιστορικά  της είδησης για τις ΗΠΑ.

Μια μεγάλη Δημοκρατία με μια ισχυρή ανάπτυξη ανασυγκροτείται περιορίζοντας την σκιώδη οικονομία , δύο χώρες προχωρούν σε μια κίνηση μεγάλου βεληνεκούς ,ενώ οι ΗΠΑ ανακοινώνουν , προς το παρόν, μια στρατηγική εσωστρέφειας με αμφισβητούμενα εργαλεία.

Οι κινήσεις είναι αντίστροφες.

Η είδηση για την Ινδία δεν υπάρχει πουθενά παρότι αποτέλεσε οικονομικό γεγονός στην ευρύτερη περιοχή από τον Περσικό κόλπο ως την Ινδονησία Ταυτόχρονα αναμένεται να ακολουθήσει  μια περίοδος ταραχών και δυσφορίας στην Ινδία για όλο το διάστημα της σταδιακής απόσυρσης μέχρι την 1/1/2017. Ο CPEC ήταν πρώτη είδηση στο Πεκίνο και Ισλαμαμπάντ πριν ανακοινωθούν τα αποτελέσματα  για τον Trump.

Η μεταφορά του κέντρου βάρους «ανατολικά» διαρρηγνύει την συνοχή στην αναπτυγμένη Δύση. Στον αναδυόμενο καταμερισμό εργασίας ολόκληρες περιοχές και πληθυσμοί απαξιώνονται την ώρα που άλλες περιοχές ισχυροποιούνται πολιτικά οικονομικά στρατιωτικά.

Το πιο έωλο πρόταγμα του Trump είναι η στρατιωτική αναδίπλωση και η απειλή να αποσύρουν την στρατιωτική κάλυψη από τους συμμάχους τους.

Η ανακοίνωση της νίκης του Trump επέφερε ένα μεγάλο εκνευρισμό στην περιοχή του Περσικού κόλπου. Τα Εμιράτα θα κληθούν να πληρώσουν για την ασφάλεια που παρέχουν οι ΗΠΑ. Με  πρωτοφανή οξύτητα οι ημιεπίσημοι Gulf News της ενάτης Νοεμβρίου  επιτίθενται στον Trump με γλώσσα που συναγωνίζεται την Iskra σε δηκτικές αναφορές.

Το ιστορικό αίνιγμα είναι αν οι δυσφορία προς την Παγκοσμιοποίηση που αναδύεται στην Δύση είναι ένας αρνητικός γογγυσμός ο οποίος  δεν σταματά την μετατόπιση του κέντρου βάρους ανατολικά ή αν περνάμε σε μια φάση όπου είναι δυνατόν η υφιστάμενη Παγκοσμιοποίηση να κλείσει τον ιστορικό της κύκλο.