Δευτέρα, 6 Ιουνίου 2016

Διαμάχες σε περιβάλλον εγκράτειας


 
 
 
 
 
Μετά την ομόθυμη ψήφιση του νομοσχεδίου ποταμός είναι φανερή η διπλή αμηχανία τόσο στο κοινωνικό υπόστρωμα του «Ναι» όσο και στο χώρο του «Όχι».

Οι κυβερνώντες Coco Chanel μέσω του συμπονετικού εγχειρήματος των «πονεμένων υπογραφών» απέσπασαν την ομόθυμη κάλυψη των main stream μηχανισμών (Holland ,Daiselbloom)  και εγκαταστάθηκαν στο χώρο των Ευρωπαίων νοικοκυραίων σε ορατή απόσταση από τους ρητορικούς ριζοσπαστισμούς. Η αντιπολίτευση δεν μπορεί πια να επικαλεστεί την μομφή της «παλαβής αριστεράς» και δεν μπορεί να σχηματίσει κανένα θετικό κίνημα ανατροπής.

Οι ένθεν κακείθεν αντεγκλήσεις αφορούν τεχνικές διαφορές , αξιολογήσεις για μεταπολιτικές αξίες ( ικανότητα, πληροφόρηση, τιμιότητα) ενώ τα πάντα κινούνται στο διπλό έδαφος  του τεχνικού και στρατηγικού νικητή όπως αυτό είχε ήδη διαφανεί νωρίς από το φθινόπωρο του 2012 (πηγή). Τελικά δεν  «μείναμε Ευρώπη» μόνο ,«μείναμε μνημονιακή Ευρώπη» και αυτό το εξασφάλισαν εμπνευστές  «Όχι στον Γιούνκερ».

Σε συνθήκες οικονομικού γογγυσμού τόσο οι ηθικολογικές ( είπατε ψέματα -ΝΔ) όσο και οι πολιτικές (ηττηθήκατε Λαε ή συμβιβαστήκαμε έντιμα –Συριζα )  αξιολογήσεις έχουν δευτερεύουσα σημασία. Η δυναμική εξέλιξη της φάσης είναι τόσο πυκνή ώστε είναι δύσκολο να αποτυπώσουμε πως οι διάφορες τυπικές αξιολογήσεις μπορούν να σηματοδοτήσουν την συγκυρία. Ένα σύνολο άλλων συμβολικών και ψυχικών παραμέτρων θα υπερπροσδιορίσουν την τελική έκβαση.

Ας δεχθούμε στις προκείμενες της Συριζαικής αφήγησης

Ακόμη και εντός μνημονιακού περιβάλλοντος λόγω της χρόνιας στρέβλωσης όλων των υποδομών (διακυβέρνηση, παιδεία οικονομία) μια ηθική δύναμη με ταξική προκατάληψη έχει ρόλο να διαδραματίσει. Το μνημονιακό περιβάλλον παρέχει βαθμούς ελευθερίας ενώ δυναμικά αλλάζει το πολιτικό περιβάλλον στην Ευρώπη. Όμως και αυτή η συνθήκη δομείται νοηματικά με τις  έννοιες της σταθερότητας και της υπομονής. Αυτές  αφορούν τις αντιδράσεις κινηματικού «αριστερού- εργατικού » όσο και «δεξιού- φορολογικού»  χαρακτήρα όσο. πχ  έχει αποκλειστεί ,σιωπηλά, ένα δυνητικό κίνημα της Αδεδυ τύπου 2010-12 για να διεκδικήσει αυξήσεις αλλά και μια πιθανή λευκή απεργία «δεν πληρώνω φόρους».Αν ακόμα δεχθούμε πως η κυβέρνηση ορθά αντιμετωπίζει προφανή φαινόμενα διαπλοκής (εκδημοκρατισμός ΕΣΠΑ, άδειες καναλιών. Κλπ) , μπορεί να τα αναδείξει αποτελεσματικά μόνο σε καθεστώς «κοινωνικής ησυχίας».

Η μετατόπιση  της κυβερνώσας αριστεράς δεν τεκμηριώνεται από όσα εκφωνεί αλλά από όσα αποσιωπά.

Η εγκαθίδρυση αυτού του διαλόγου νευμάτων δομεί την περιρρέουσα ασάφεια και μπλοκάρει την Νεοδημοκρατική μερίδα. Μια συντηρητική παράταξη αναγκάζεται να φωνασκεί παρά να υπονοεί όπως ξέρει ως παραδοσιακή κυβερνητική παράταξη. Οι «νοικοκυραίοι» φωνασκούν απέναντι σε «αριστερούς» που συμπεριφέρονται με φλέγμα

Επομένως δεν έχουμε φαινόμενο ρητής μετατόπισης στον γραμμικό άξονα «νεοφιλελευθερισμός- αριστερά» , ούτε ωρίμανση πρώιμων ζαρζαβατικών αλλά ολοκληρωτική εγκαθίδρυση μιας συνθήκης υπομονής , επίγνωσης των λεγόμενων συσχετισμών και αναβολής οποιοδήποτε ριζοσπαστικοφανών αποφάσεων.

Οι αφηγήσεις που περιγράφουν τη συγκυρία μέσω ενός μηχανικού ισοζυγίου «παλαιού» «νέου»  ίσως παραγνωρίζουν πως ιστορικά έχουμε μεταβολές μέσω συνέχειας με την επικράτηση του «νέου» ως απλή επαναδιατύπωση του «παλαιού»

Τον έβδομο αιώνα η Εβραική κοινότητα δοκιμάζεται από μια σοβαρή θεολογική διαμάχη, που χοντρικά αντιστοιχεί με την ανάδυση του, πολλούς αιώνες αργότερα εμφανιζόμενου Προτεσταντισμού. Απέναντι στην καθεστηκυία τάξη των Ραββίνων του Ταλμούδ και τις τετριμμένες αναγνώσεις , εμφανίζεται ένα κίνημα επιστροφής στις πηγές της Τορά χωρίς τις περίπλοκες διαμεσολαβημένες ερμηνείες. Το κίνημα είναι κυρίως αγροτικό και αρθρώνεται ως κοινωνική ένσταση προ στις αστικές κοινότητες που έχουν ένα μεγαλύτερο βαθμό ενσωμάτωσης με την κοινωνική πραγματικότητα. Το κίνημα ξεσπά στην περιοχή της Βαβυλώνας. Για τον Εβραϊκό κόσμο της έχουμε ένα σοβαρό θεολογικό και κοινωνικό σχίσμα που δυνητικά «επαναστατικοποιούσε» την κατάσταση. Απλά και μόνο η μειονοτική θέση των Εβραίων δεν επέτρεψε στο σχίσμα να πάρει ορατού διαστάσεις εμφυλίου. Η εξέλιξη της διαμάχης είχε μια ενδιαφέρουσα εξέλιξη. Οι Ταλμουδιστές αντιλαμβάνονται τις κοινωνικές και θεολογικές ανησυχίες των «αιρετικών» και τους προσεγγίζουν αναγνωρίζοντας τα θεμελιώδη των προβλημάτων τους. Επιδίδονται  σε μια πολιτιστική και μεταφραστική επίθεση , εμπλουτίζουν την Ταλμουδική θεματολογία και σε διάστημα ενός αιώνα το κίνημα είχε αφομοιωθεί εκ των έσω. Ιστορικά απομεινάρια της αντιπαράθεσης βρίσκουμε σήμερα στους λιγοστούς λεγόμενους Καραίτες ( 10.000) που παραμένουν ως ζωντανή ανάμνηση των τότε «αιρετικών». Η συνθήκη της αναγκαστικής μειονοτικής εγκράτειας δημιούργησε το περιβάλλον ώστε η μείζων διαμάχη να λήξει εξαφανίζοντας τους αντιρρησίες.

Η περιρρέουσα εγκράτεια, όπως στους Εβραίους του έβδομου αιώνα,  επιβάλει τη λύση των επίδικων μέσω μιας διαχείρισης χαμηλής έντασης. Οι Ραββίνοι έχουν κερδίσει απλώς διαφωτίζοντας τους εύλογους αντιρρησίες. Οι δικοί μας αντιρρησίες ευρίσκονται στο μέσο της διαφώτισης τους. Το κακό είναι ότι η διαφώτιση είναι “on job training

 

Info: Max Dimont. Jews God and History

         

8 σχόλια:

  1. Καλό

    Η Μ. Ανατολή, βλέπω, σε εμπνέει

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Να εμπνεομεθα απο την Μ.Ανατολη, αλλα και απο την Δυση. Βλαπτουν -πιθανως την χωρα εξισου :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Σωστά η χώρα ειναι ήδη " βλαμένη" απο μόνη της

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. "Διαμάχες σε περιβάλλον εγκράτειας"

    Ο τιτλος παρεχει την ευκαιρια για συντομη αναλυση.


    1. Οι Ελληνες ως σπαταλος λαος απο το 1974 δαπανουσαν ως να μην υπηρχε αυριο. Και ναι μεν στην περιπτωση που ειμαστε νεοι υπηρχε "ερωτας χωρις αυριο", ειτε διοτι αυτη εφευγε για το εξωτερικο ειτε γιατι χωριζαμε.

    2. Ζησαμε το μοντελο "ιδιωτικο οφελος -δημοσιο χρεος" σε μικρα , μεσαια , μεγαλα και πολυ μεγαλα εισοδηματα. Οι τροποι πολλοι (ΔΥ/Υπαλληλοι ΔΕΚΟ, ΟΤΑ,..., χρηματιζονται, παιρνουν δωρακια, γρηγοροσημα,.., μισθοδοτουνται την ωρα που αυτοαπασχολουνται). Τα τμηματα προμηθειων εξασφαλιζαν στους εκλεκτους τους την αναθεση με 3 προσφορες. Αρκετοι εμποροι ειχαν απο μια Α.Ε., Ο.Ε. και Ο.Ε.
    Στα τελωνεια, εφορειες, πολεοδομειες, δασαρχεια,...υπηρχε πολυ μπαξισι. Μεγαλογιατροι κια μεγαλοδικηγοροι με απαραδεκτα χαμηλα εισοδηματα. Αποστρατοι αξιωματικοι εκαναν 2η καρριερα στους εξοπλισμους. Εργολαβοι που το 1980 εκαναν μικρες δουλειες, λ.χ. κλειστα γυμναστηρια σε Δημους,συνασπισθηκαν και εγιναν εθνικοι εργολαβοι που μεγαλουργησαν. .....

    3. Η παραοικονομια μας ειναι απο τις μεγαλυτερες της Ευρωπης. Μετα το διαχρονικο λαθρεμποριο καυσιμων, ηλθε το λαθρεμποριο καπνου και οινοπνευματωδων, μαζι με το λαθραιο παρεμποριο.


    4. Μια δεκαετια εγκρατειας ειναι -πλεον- επιβεβλημενη. Βαθμιαια ενσωματωση μερους της παραοικονομιας, μειωση των δαπανων σε προμηθειες και δημοσια εργα,....


    Και οι εχοντες να μην παθουν καταθλιψη διοτι το 2010 αναγκασθηκαν να αποχωρισθουν την Τσεχα, Ουκρανη ή Ρωσιδα ερωμενη τους και την αντικατεστησαν με Μολδαβη...

    Οι Μολδαβες* ειναι πιο κοντα στην ελληνικη νοοτροπια, ειναι Ρουμανες, χωρις διαβατηριο ΕΕ.

    *υπαρχουν και μια χαρα Βουλγαρες και Αλβανιδες, ακομα και Ελληνιδες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μια δεκαετία εγκράτειας ;
      Δηλαδή αλλα τέσσερα χρονάκια ακόμη !
      Μάλλον δύσκολο βάλε δέκα πέντε να είσαι μέσα

      Διαγραφή
    2. "Μια δεκαετια εγκρατειας ειναι -πλεον- επιβεβλημενη. " Το πλεον σημαινει εφεξης. Απο Ιουλιο 2016. Μαζι με συνεχη προσπαθεια δημιουργιας καινοτομικης/παραγωγικης κουλτουρας,βαθμιαια μετακινηση των αποφοιτων λυκειου στην ανανεωμενη τεχνολογικη/επαγγελματικη εκπαιδευση απο το 25% στο 40 εως 5ο%,.....

      ΥΓ Οχι για τους ελληνες εσωτερικου, αλλα για τους τολμηρους/ες προσφατα μεταναστες επιστημονες. Λ.χ. φιλη της κορης μας εργαζεται ως μηχανικος στην Ελβετια 4 ετη, με οικονομιες εχει συγκεντρωσει καποια χρηματα, αλλα δεν αντεχει πλεον. Σε λιγες ερες παει η κορη μας συντομο ταξιδι για να την δει. Θα την συμβουλεψω να βρει δουλεια εκει μια τριετια και να μας στελνει χαρτζηλικι :-)

      Διαγραφή
  5. Καρτέλ: Το σκάνδαλο των σκανδάλων

    26 χρόνια ληστείας του Ελληνικού λαού από το καρτέλ των Κατασκευαστών υπό την προστασία της Πολιτείας δεν συνιστούν απλό έγκλημα. Δεν συνιστούν κακούργημα, συνιστούν γενοκτονία. Αν ο Μαρτίνης έκλεψε (όπως κατηγορείται) μίζα 2 εκ. ευρώ και θα πάει 10 χρόνια φυλακή, τότε τι πρέπει να γίνει με αυτούς που έκλεψαν 20-30 δις ευρώ από τις τσέπες μας;

    του Γιώργου Φλωρά

    Και να ήταν μόνο αυτοί! Σε κάθε αγορά που το προϊόν είναι απαραίτητο στον Πολίτη έχουν στηθεί καρτέλ εδώ και δεκαετίες. Καύσιμα, Τρόφιμα, Οικοδομικά Υλικά. Παντού. Καρτέλ σε όλα τα επίπεδα της αλυσίδας. Και οριζόντια (εναρμονισμένη πρακτική) και κάθετα (παράνομες συμφωνίες, δεσπόζουσα θέση)*.

    Την 10ετία 2000-2010 η Ελλάδα έκανε εισαγωγές περίπου 500 δις ευρώ (τιμές αγοράς). Με κάποιους υπολογισμούς (μετατροπή τιμών αγοράς σε τιμές πώλησης, υπολογισμός μεριδίου πολυεθνικών κλπ) και με δεδομένα τα στοιχεία που έλεγαν ότι οι πολυεθνικές πουλούσαν στην Ελλάδα 30% ακριβότερα από άλλες χώρες, η κλοπή των Ελλήνων ανήλθε σε 10 δις ευρώ το έτος. Στα 10 χρόνια 100 δις ευρώ.

    Γιατί όμως έγινε αυτό. Γιατί τα καρτέλ λήστευαν και ενώ υπάρχει Νομοθεσία αυτή δεν λειτούργησε.
    [...]
    http://www.koutipandoras.gr/article/kartel-to-skandalo-twn-skandalwn

    ΑπάντησηΔιαγραφή