Hypothesis: Νοεμβρίου 2025

Παρασκευή 28 Νοεμβρίου 2025

Πολιτικόν, έφη, λέγεις Ασκληπιόν

Video

https://www.facebook.com/share/v/1BdExuxWvH/

Κείμενο αναφοράς

https://hypothesis61.blogspot.com/2021/01/blog-post.html

Τετάρτη 26 Νοεμβρίου 2025

Γειωμένη Νοήμων Αριστερά και Ιστορικός Συντηρητισμός

Η κηδεία του Σαββόπουλου συνοδεύτηκε από μια αναπόφευκτη πολιτική περιπλοκή: οι παρουσίες και οι απουσίες των πολιτικών της κεντρικής σκηνής ανέδειξαν βαθύτερες και ουσιαστικότερες διαφορές.

Τα επίδικα είναι γνωστά: Η πολιτική στροφή του Σαββόπουλου γύρω στο ’90 δημιούργησε ρήγματα στο κοινό του. Όμως, αυτή καθεαυτή η κηδεία είχε μια ορατή αναντιστοιχία. Ο λαός στο Πρώτο Νεκροταφείο – ήταν οι εκδρομείς του ’60. Αυτός ο λαός ήταν ένας αδιαίρετος κόσμος που παρακολουθούσε τον Σαββόπουλο από την αρχή, σε όλες του τις μετατοπίσεις. Ο λαός χαρακτηρίζεται κυρίως πολιτιστικά. Ας τον ονομάσουμε συμβατικά Γειωμένη και Νοήμονα Αριστερά.

Οι επίσημοι πολιτικοί της κυβέρνησης, που παρευρέθηκαν, ήταν πολιτιστικά «έξω από τα νερά τους». Η επίσημη Αριστερά, αντί να επιτείνει την ορατή αμηχανία των κυβερνητικών, άφησε τα πράγματα στην τύχη τους. Με την απουσία της επέφερε τα γνωστά αποτελέσματα: όψιμες και ανώφελες αυτοκριτικές για την αποχή.

Όμως ,πριν από τον Σαββόπουλο, υπήρξε ένας άλλος που είχε τη δυνατότητα να συμπυκνώσει αισθητικά και ιδεολογικά έναν διαμετρικά αντίθετο πόλο. Αυτός ήταν ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος.

Ο Χριστόδουλος μπορούσε να συσπειρώσει όλη την ελληνική συντήρηση με το ιστορικό της βάθος: ένα πλήρες αισθητικό-ιδεολογικό ρεύμα, που θα μπορούσαμε να ονομάσουμε Ιστορικό Συντηρητισμό.

Έχουμε, λοιπόν, δύο διακριτά πολιτιστικά και αισθητικά ρεύματα: τη Γειωμένη Νοήμονα Αριστερά και τον Ιστορικό Συντηρητισμό. Τα δύο ρεύματα δεν είναι συμπληρωματικά ή πολωμένα σ΄ έναν άξονα. Έχουν διαφορετικές συντεταγμένες, αν τις εντάξουμε σ’ ένα πολιτικό φόντο τριών διαστάσεων. Και τα δύο ρεύματα έχουν ρόλο στα σημερινά τεκταινόμενα, αλλά αντιμετωπίζουν και σοβαρό ζήτημα συνέχειας.

Ο κατακερματισμός και η ενίσχυση ενός ρευστού αστερισμού στα δεξιά της Νέας Δημοκρατίας, τόσο εντός της όσο και εκτός της, δεν είναι παρά η έκφραση της απουσίας ενός φυσικού ηγέτη τύπου Χριστόδουλου. Χωρίς αυτόν, ο Ιστορικός Συντηρητισμός είναι καταδικασμένος σε διάσπαση.

Ομοίως, η ώσμωση του Σημιτικού ΠΑΣΟΚ εντός της Νέας Δημοκρατίας και η καταφανής αδυναμία της Κεντροαριστεράς να συσπειρωθεί γύρω από ένα ευρύτερο συμβολικό και αισθητικό συμβάν, επιτείνει τη θραύση. Η κατάσταση αναπαρίσταται με τη θλιβερή εικόνα των άδειων καθισμάτων στη Μητρόπολη. Ενώ σύσσωμη η Γειωμένη, Νοήμων Αριστερά έδωσε το παρών στην κηδεία, οι ηγεσίες της ήταν κυριολεκτικά εκτός τόπου και χρόνου.

Τα δύο αυτά αισθητικά-ιδεολογικά ρεύματα παραμένουν σε αναζήτηση ηγέτη. Και τελικά, αυτό που φαίνεται πως θα νικήσει θα είναι ο κεντροδεξιός τεχνοκρατισμός του Μητσοτάκη . Αυτός ,παρότι αναπόφευκτα μαραζώνει μέσα σε μια παλαιοδεξιά πλατφόρμα με παρακολουθήσεις, διαγραφές, μυστικά κονδύλια ΟΠΕΚΕΠΕ, μεγάλα ενεργειακά έργα, και ελιγμούς , φαίνεται ικανός να διατηρεί , προς το παρόν , την ηγεμονία του.

Σταθερότητα και δομή εντός ενός χαοτικού λόγου. ( Μ.Κατσαρός Πας -Λακίς- Michelet )

Video

https://www.facebook.com/share/v/16kYEw6vkR/

Κείμενο αναφοράς

https://hypothesis61.blogspot.com/2023/08/michelet.html?m=0

Σάββατο 22 Νοεμβρίου 2025

Ανθολόγιο Ελληνικού Πεσιμισμού

Video

https://www.facebook.com/share/v/17cRLGr5Q6/

Υλικό

Παρατίθενται αποσπάσματα από επιφανείς Έλληνες διανοούμενους, οι οποίοι πρεσβεύουν μια απαισιόδοξη ματιά, τόσο για το Ελληνικό Κράτος όσο και για τους Έλληνες συνολικά. Η κατάταξη γίνεται χρονολογικά.

Μ.Καραγάτσης (1949)

«Οι έλληνες είναι ευτελής φυλή».

Χ.Γιανναράς (1986)

«Είκοσι πέντε χρόνια πριν την κατάρρευση του κράτους, την οικονομική καταστροφή, την απώλεια ανεξαρτησίας της χώρας. Δεν χρειαζόταν προφητικό χάρισμα για την πρόβλεψη, αρκούσε ελάχιστη οξυδέρκεια. Ήταν φανερή η κατεδάφιση κάθε στοιχείου ζωντανής συνέχειας του Ελληνισμού, μεθοδική σαν προγραμματισμένη: Μονοτονικό, εξοβελισμός των Αρχαίων από τα σχολειά, στρέβλωση της Ιστορίας, καταργημένη η αξιολόγηση της ποιότητας, σε διωγμό η αριστεία. Χλεύη μανιασμένη για τον πατριωτισμό, για κάθε όσιο και ιερό στις ρίζες των Ελλήνων. Μοναδική χαρά ζωής για τον Έλληνα η καταναλωτική ευωχία - ποδοσφαιρολαγνία, τζόγος, κρετινική τηλεθέαση».

Κ.Καστοριάδης.(1989)

«Η πολιτική στην Ελλάδα; Κάτι μεταξύ ποδοσφαίρου και κατιγκοειδούς οικογενειακής τραγωδίας»

Π.Κονδύλης (1999)

«Η σύγχρονη Ελλάδα είναι ένα αποχωρητήριο χτισμένο από Φιλέλληνες πάνω στα ερείπια ενός αρχαίου ναού».

Δ.Σαββόπουλος (1989)

Δεν υπάρχει ελπίς
στην Ελλάδα ζεις.

Σκαλιστές σκιές
μακρυχέρηδες
με το φως σπασμένο
κρατικοποιημένο.

Κ.Αξελός (2008)

«Δεν νομίζω ότι η σύγχρονη Ελλάδα … προσφέρεται ειδικά για αυτό που λέγεται ‘σκέψη’. Εξαιτίας της εμμονής όλων γύρω, στην επικράτηση του συγκεκριμένου, της αμεσότητας, του ανεκδοτικού».

Δ.Δημητριάδης. (2015)

Ανήκω σε έναν λαό τον οποίο βδελύσσομαι.

Το βδέλυγμα είναι αυτός ο λαός.

Ο ελληνικός λαός.

Ο ελληνικός λαός είναι ένα βδέλυγμα.

Ο λαός αυτός είναι πλέον ικανός και πανέτοιμος για το χειρότερο.

Για το χείριστο.

Δεν είναι ικανός και πανέτοιμος παρά μόνο γι' αυτό.

Επειδή ο ίδιος ανήκει στο χειρότερο.

Στο χείριστο.

Ο ελληνικός λαός ανήκει οριστικά στο μη περαιτέρω τού χείριστου.

Μήπως όλοι αυτοί οι διανοούμενοι είναι υπερβολικοί;